Uzasadnienie
Skarżący B. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 11 marca 2016 r., nr [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego - przydomowej oczyszczalni ścieków. Skarga ta została nadana listem poleconym w dniu 25 kwietnia 2016 r. (k. 6 akt sądowych). W aktach administracyjnych sprawy znajduje się zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru decyzji, z którego wynika, że zaskarżoną decyzję odebrał w dniu 17 marca 2016 r., w imieniu skarżącego, dorosły domownik – A. L. Skarżący jednocześnie ze skargą złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 4 lipca 2016 r., sygn. akt II SA/Op 270/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Skarżący odebrał postanowienie osobiście w dniu 21 lipca 2016 r. (zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru k. 41 akt sąd.) i nie wniósł na nie zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Termin wniesienia skargi został określony w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., i wynosi on trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin do wniesienia skargi jest terminem procesowym. Sposób wniesienia skargi reguluje natomiast art. 54 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
W świetle tych przepisów, dla zachowania terminu wymagane jest nadanie skargi do właściwego organu, w ww. czasie. Jedynie zatem łączne uwzględnienie treści art. 53 § 1 i art. 54 § 1 P.p.s.a. gwarantuje prawidłową ocenę, czy skarga została wniesiona we właściwym trybie i czy został zachowany termin do jej wniesienia.
W niniejszej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi jest liczony od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie. Strona skarżąca otrzymała zaskarżoną decyzję w dniu 17 marca 2016 r., zatem termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg w dniu 18 marca 2016 r. i upłynął w dniu 18 kwietnia 2016 r. Liczbowo ostatni dzień trzydziestodniowego terminu przypadał na sobotę - 16 kwietnia 2016 r. W takiej sytuacji, po myśli art. 83 § 2 P.p.s.a., za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W realiach sprawy był to dzień 18 kwietnia 2016 r. (poniedziałek). Tymczasem skarżący złożył skargę do organu drugiej instancji w dniu 25 kwietnia 2016 r., a więc już po terminie do jej wniesienia. Natomiast postanowieniem z dnia 4 lipca 2016 r. tut. Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi, a postanowienie to nie zostało zaskarżone.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, stąd należało orzec jak w sentencji postanowienia.