Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez A. K. jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 marca 2013 r., nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty Prudnickiego z dnia 15 lutego 2013 r., nr [...], wydanej w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu skarżącego.
Z ustaleń organu i akt sprawy wynika co następuje
Wnioskiem z dnia 1 września 2011 r. skarżący wystąpił do Starosty Prudnickiego o rejestrację motocykla marki [...]. Wskazaną na wstępie decyzją z dnia 15 lutego 2013 r. organ I instancji odmówił zarejestrowania zgłoszonego pojazdu. Decyzję wraz ze stosownym pouczeniem o środkach odwoławczych doręczono skarżącemu w dniu 19 lutego 2013 r.
W dniu 27 lutego 2013 r. skarżący wniósł do Starosty Prudnickiego pismo datowane na dzień 25 lutego 2013 r., nazwane "zażaleniem". W piśmie tym opisał stan faktyczny sprawy związanej z rejestracją zakupionego przez jego ojca w 1983 r. motocykla, zakwestionował sposób załatwienia sprawy przez pracowników organu oraz przyjętą podstawę prawną rozstrzygnięcia sprawy.
W dniu 6 lutego 2013 r. skarżący wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, za pośrednictwem Starosty Prudnickiego, kolejne pismo nazwane "Odwołaniem od decyzji...", w którym również zakwestionował przyjętą przez organ I instancji procedurę rejestracyjną oraz przyjętą podstawę prawną rozstrzygnięcia.
Organ odwoławczy powziął wątpliwość co do charakteru obu tych pism i zwrócił się do skarżącego z zapytaniem w jakim celu złożono pismo z dnia 25 lutego 2013 r. (czy zamiarem skarżącego było złożenie skargi na działanie pracowników organu czy złożenie odwołania). W odpowiedzi skarżący oświadczył, że jego zamiarem było złożenie skargi na działanie pracowników Starostwa Powiatowego w Prudniku.
Zaskarżonym do Sądu postanowieniem Kolegium stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania, podnosząc, że kolejne pismo odwoławcze z dnia 5 marca 2013 r., które w ocenie organu jest właściwym odwołaniem, zostało złożone bezpośrednio w organie I instancji w dniu 6 marca 2013 r., podczas gdy 14 dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 5 marca 2013 r.
W skardze A. K. domagał się uchylenia powyższego postanowienia i przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, przyznając w uzasadnieniu skargi, że rzeczywiście przez przeoczenie uchybił terminowi do wniesienia odwołania, ale ze względu na "zasady współżycia społecznego i poczucie sprawiedliwości" wniósł o rzetelne rozpatrzenie sprawy i wydanie orzeczenia zgodnego z prawem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, z późn. zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, trafność ich wykładni oraz prawidłowość przyjętej procedury.
Na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).
Przeprowadzona przez Sąd, w granicach tak określonej kognicji, kontrola legalności zaskarżonego postanowienia wykazała, że zostało one wydane z naruszeniem przepisów postępowania, co uzasadniało jego uchylenie, aczkolwiek z innych przyczyn, niż wywiedzione w uzasadnieniu skargi.
W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie jest wadliwe i w stanie faktycznym sprawy nie powinno być wydane. Trzeba bowiem zwrócić uwagę na to, że jeszcze przed upływem terminu do wniesienia odwołania skarżący złożył pismo nazwane wprawdzie zażaleniem, ale posiadające wszelkie cechy odwołania. Zgodnie z literalnym brzmieniem przepisu art. 128 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267) "Odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia. Wystarczy, jeżeli z odwołania wynika, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji. Przepisy szczególne mogą ustalać inne wymogi co do treści odwołania".
Bezspornie żadne przepisy szczególne nie przewidują, że w sprawach związanych z rejestracją pojazdów mechanicznych odwołanie wymaga szczególnej formy lub treści. Treść pisma była na tyle jednoznaczna, że mimo użycia określenia "zażalenie" nie było jakichkolwiek postaw do uzyskiwania od strony dalszego potwierdzenia, że pismo to jest w istocie odwołaniem. Tego rodzaju środek procesowy spowodował skuteczne uruchomienie postępowania odwoławczego i obowiązkiem organu II instancji było jego rozpoznanie.
Wystąpienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego do strony pismem z dnia 21 marca 2013 r. spowodowało wprawdzie reakcję skarżącego, z której wynika, że jako właściwe odwołanie traktuje swoje pismo z dnia 5 marca 2013 r., ale jednocześnie nie doszło z jego strony do cofnięcia wcześniej wniesionego środka.
Tylko w przypadku cofnięcia odwołania organ odwoławczy mógł uchylić się od jego rozpoznania i umorzyć postępowanie odwoławcze wywołane jego wniesieniem. Spowodowana zapytaniem o charakter pisma wniesionego w dniu 27 lutego 2013 r. reakcja strony, która nie jest przecież fachowcem z zakresu procedury administracyjnej i może nie zdawać sobie sprawy z prawnych konsekwencji zajętego stanowiska (w zapytaniu nie zwrócono uwagi strony na to, że późniejsze pismo nazwane "odwołaniem" jest spóźnione, a przecież Kolegium miało już taką wiedzę), w żadnym wypadku nie przekreślała konieczności merytorycznego rozpoznania odwołania z dnia 25 lutego 2013 r. W istocie bowiem, gdyby przyjąć tok rozumowania Kolegium, pismo to pozostałoby w aktach bez jakiegokolwiek prawidłowego biegu (postanowienie odnosi się wyłącznie do pisma z dnia 5 marca 2013 r.).
W tym stanie rzeczy, uwzględniając okoliczność, że stwierdzone naruszenia przepisów postępowania niewątpliwie miały wpływ na wynik sprawy, Sąd postanowił o uchyleniu zaskarżonego postanowienia, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. Rozstrzygnięcie w kwestii wykonalności zaskarżonej decyzji oparto o przepis art. 152 P.p.s.a. Natomiast o kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a.