Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 sierpnia 2005 r., skarżąca K. Z. wniosła skargę na decyzję Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K., z dnia [...], nr [...], na mocy której przyznano jej zasiłek celowy specjalny w kwocie 70 zł. Kwestionując wysokość przyznanego zasiłku, skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje
zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
W niniejszej sprawie zaskarżona została decyzja organu I instancji, od której nie wniesiono odwołania do organu II instancji, czyli do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. Prawo wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji w przedmiocie zasiłku celowego wynikało natomiast z art. 127 § 1 Kpa w związku z art. 106 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.).
Skoro skarżąca, nie wnosząc odwołania do organu II instancji, nie wyczerpała środków zaskarżenia, uznać należy, iż skarga na decyzję Kierownika Miejsko – Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. w sprawie przyznania K. Z. świadczenia z pomocy społecznej w formie zasiłku celowego specjalnego, jako skarga na akt I instancji, była niedopuszczalna. Zauważyć przy tym należy, iż w zaskarżonej decyzji skarżąca została pouczona o prawie wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O., za pośrednictwem organu I instancji w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji.
Wobec powyższego należało, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucić skargę.