Uzasadnienie
Naczelnik Opolskiego Urzędu Celno-Skarbowego decyzją z dnia 8 marca 2021 r., nr [...], nałożył na C. C. (zwanego dalej: też:"skarżącym") karę pieniężną w kwocie 12.000,00 zł, za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. W decyzji tej organ wskazał w pouczeniu, że służy od niej odwołanie do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem organu, który wydał decyzję (por. strona 4 decyzji).
Pismem z dnia 22 marca 2021 r., skarżący wniósł skargę za pośrednictwem Naczelnika Opolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Opolu, na wymienioną wyżej decyzję.
W odpowiedzi na skargę organ I instancji wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącego trybu instancyjności w postępowaniu administracyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.) - zwanej dalej: "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast w art. 52 § 2 P.p.s.a. ustawodawca wskazał, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Obowiązek wyczerpania toku kontroli instancyjnej oznacza, że w każdym przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia środka zaskarżenia (odwołania, zażalenia) od rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, kontrola sądowa rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji jest dopuszczalna tylko łącznie z kontrolą rozstrzygnięcia wydanego przez organ drugiej instancji, a więc tylko wówczas, gdy przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest decyzja organu odwoławczego.
Dlatego wniesienie skargi musi być poprzedzone wyczerpaniem środków zaskarżenia. Przedmiotem niniejszego postępowania jest natomiast decyzja organu I instancji, tj. Naczelnika Opolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Opolu z dnia 8 marca 2021 r. Właściwość tego organu do wydania decyzji wynika z art. 54 ust. 2 pkt 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422) w związku z art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2019 r. poz. 2140). Z kolei, art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej wskazuje, że do zadań dyrektora izby administracji skarbowej należy rozstrzyganie w drugiej instancji w sprawach należących w pierwszej instancji do naczelników celno-skarbowych.
Dlatego od decyzji, wydanej przez Naczelnika Opolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Opolu działającego jako organ pierwszej instancji, przysługiwało C. C. odwołanie do organu wyższego stopnia, tj. Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu. Skarżący został zresztą o tym pouczony w treści decyzji. Na podstawie akt administracyjnych sprawy, Sąd ustalił, że C. C. wniósł także odwołanie od decyzji Naczelnika Opolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Opolu do organu II instancji. Po rozpatrzeniu odwołania i wydaniu decyzji przez organ wyższej instancji, skarżącemu będzie zatem przysługiwało prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego.
Skarga na decyzję I instancji jako niedopuszczalna podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Tym samym, rozpoznanie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest w tych okolicznościach sprawy bezprzedmiotowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu orzekł o odrzuceniu skargi, jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.
Rozstrzygnięcie w zakresie punktu 2 sentencji postanowienia uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.