Uzasadnienie
J. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], nr [...], którą organ utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...], nr [...], odmawiającą przyznania J. J. uprawnienia do świadczenia pieniężnego, przysługującego osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę.
W dniu 16 czerwca 2006 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 22 czerwca 2006 r., co potwierdza zwrotne pocztowe poświadczenie odbioru. Termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął dnia 29 czerwca 2006r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie uiścił wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Skutkiem nieopłacenia skargi jest jej odrzucenie, stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy.
W rozpoznawanej sprawie skarżący miał obowiązek uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł. Wymóg taki wynika z § 2 ust. 3 pkt 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), który stanowi, iż w sprawach skarg z zakresu kombatantów, nieobjętych wpisem stosunkowym, pobiera się wpis stały wynoszący 100 zł. Wpis ten, stosownie do art. 220 § 1ustawy, skarżący obowiązany był uiścić w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, tj. do dnia 29 czerwca 2006 r.
Skoro J. J., pomimo prawidłowego wezwania oraz pouczenia o skutkach braku wniesienia wpisu, nie opłacił skargi, należało ją odrzucić, na podstawie wskazanego wyżej art. 220 § 3 ustawy.