Uzasadnienie
Uchwałą Nr XXVIII/266/2009 z dnia 29 maja 2009 r. w sprawie likwidacji Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Zespołu Opieki Zdrowotnej w Namysłowie Rada Powiatu Namysłowskiego, działając na podstawie art. 12 pkt 8 lit. i oraz art. 40 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) w związku z art. 36, art. 43 ust. 1 i 2, art. 53a ust. 2 oraz art. 60 ust. 4b ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 14, poz. 89 z późn. zm.) postanowiła dokonać likwidacji Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Zespołu Opieki Zdrowotnej w Namysłowie, ul. [...]. Jednocześnie uchwała ustaliła otwarcie likwidacji na dzień 1 lipca 2009 r., a zakończenie likwidacji na termin nie dłuższy niż do dnia 31 grudnia 2010 r.
Pismem z dnia 27 lipca 2009 r. B. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, za pośrednictwem Rady Powiatu Namysłowskiego, skargę na wyżej opisaną uchwałę tego organu.
Pismem z dnia 3 czerwca 2009 r., skarżący wystąpił w trybie art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), do Rady Powiatu Namysłowskiego o uchylenie omówionej uchwały z powodu wad prawnych oraz naruszenie jego interesu prawnego i uprawnienia.
Organ powyższe pismo skarżącego uznał za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa powstałego na skutek uchwalenia zaskarżonego aktu. Na powyższe wezwanie Rada Powiatu Namysłowskiego udzieliła odpowiedzi pismem datowanym na dzień 26 czerwca 2009 r. doręczonym skarżącemu w dniu 27 czerwca 2009 r., w którym poinformowano, że w dniu 24 czerwca 2009 r. w wyniku głosowania Rady "wezwanie skarżącego zostało oddalone."
Na rozprawie w dniu 27 października 2009 r. skarżący oświadczył, że skargę do Sądu złożył bezpośrednio w sekretariacie Starostwa Powiatowego w Namysłowie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Uchwałą podjętą w dniu 2 kwietnia 2007 r. (sygn. akt II OPS 2/07, ONSAiWSA 2007/3/60) w składzie siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęto, iż przepis art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.) znajduje zastosowanie do skarg wnoszonych do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Pogląd ten w pełni ma zastosowanie na gruncie ustawy o samorządzie powiatowym, gdyż przepisy te regulują ten sam przedmiot a ich brzmienie jest prawie identyczne. Oznacza to zatem, iż skarga tak składana, powinna być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, przy czym w sytuacji udzielenia przez organ na nie odpowiedzi, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia, po myśli art. 53 § 2 P.p.s.a. Zatem z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa biegnie termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. Termin ten staje się bezprzedmiotowy, gdy przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie.
Mając powyższe na uwadze tut. Sąd stwierdził, iż wobec udzielenia odpowiedzi i doręczenia jej skarżącemu w dniu 27 czerwca 2009 r. (dowód: potwierdzenie odbioru przesyłki k - 54 akt sąd.) skarga powinna zostać wniesiona do Sądu w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia przez organ odpowiedzi na to wezwanie, tj. w dniu 27 lipca 2009 r. (poniedziałek).
Skarga tymczasem została złożona osobiście przez skarżącego w siedzibie organu w dniu 28 lipca 2009 r., a zatem z uchybieniem przewidzianego terminu do jej wniesienia.
Uwzględniając zatem przedstawione wyżej okoliczności faktyczne i prawne Sąd stwierdził, że skarga jako wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. i z tego względu postanowił, jak w pkt 1 sentencji orzeczenia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie 232 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a.