Uzasadnienie
Pismem z dnia 29 lipca 2009 r., B. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia [...], nr [...], uchylającą decyzję Starosty Brzeskiego z dnia [...], nr [...] o umorzeniu postępowania administracyjnego dotyczącego wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Wspólnocie Mieszkaniowej [...] w L. pozwolenia na budowę inwestycji oraz odmawiającą uchylenia decyzji Starosty Brzeskiego z dnia [...], nr [...]. Wraz ze skargą B. B. zwrócił się z prośbą o zwolnienie od kosztów sądowych.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Opolski wniósł o jej oddalenie i podtrzymał w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Op 294/09 Sąd oddalił wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych.
Po uprawomocnieniu się powyższego postanowienia, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 18 lutego 2010 r., Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie powyższe zostało przesłane na adres skarżącego wskazany w skardze i pod tym adresem doręczone skarżącemu w dniu 8 marca 2010 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem na zwrotnym pocztowym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k. 62 a. sąd.).
W aktach sprawy brak jest dowodu, by skarżący zastosował się do wezwania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) – zwaną dalej P.p.s.a., od skargi pobiera się wpis. Wpis, obok opłaty kancelaryjnej, jest jednym z dwóch rodzajów należności, pobieranych wskutek wniesienia do sądu administracyjnego pisma zawierającego żądanie podjęcia określonych czynności (art. 214 § 1 P.p.s.a.), zbiorczo oznaczonych jako opłaty sądowe (art. 212 § 1 P.p.s.a.). Opłaty sądowe i zwrot wydatków składają się na pojęcie kosztów postępowania (art. 211 P.p.s.a.). Wpis może mieć charakter stosunkowy, gdy jego wysokość obliczana jest według procentowego wskaźnika w zależności od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem lub stały, gdy jego wysokość odzwierciedla określona kwota, zróżnicowana w zależności od przedmiotu zaskarżonego aktu albo rodzaju czynności, która ma zostać podjęta przez sąd (zob. S. Babiarz, P. Zaborniak, Wpis stały i wpis stosunkowy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, PS 2005, nr 5, s. 154 i n.).
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia nie jest akt prawny obejmujący należność pieniężną, a zatem zastosowanie mają tu przepisy dotyczące wpisu stałego. W § 2 ust. 1 - 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wymienione zostały katalogowo rodzaje spraw, od których należny jest wpis stały, wraz z określeniem stawki wpisu. W § 2 ust. 5 rozporządzenia postanowiono, że wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, wynosi 200 zł.
Wezwanie do uiszczenia wpisu w takiej wysokości doręczone zostało skarżącemu w dniu 8 marca 2010 r. Wpis ten, stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a, winien zostać uiszczony w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Termin do dokonania żądanej czynności rozpoczął zatem bieg w dniu 9 marca 2010 r. i upłynął z dniem 15 marca 2010 r.
Pomimo upływu wskazanego terminu, skarżący nie uiścił żądanego wpisu od skargi. Uznać tym samym należało, że w sprawie zaistniała przesłanka do odrzucenia skargi określona w art. 220 § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W tym stanie rzeczy, na podstawie cyt. wyżej art. 220 § 3 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.