Uzasadnienie
M. K. w dniu 19 maja 2014 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), wniósł za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, skargę na decyzję tego organu z dnia 29 listopada 2013 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia 10 czerwca 2010 r., nr [...], odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji SKO w Opolu z dnia 28 listopada 2008 r., nr [...], uchylającej decyzję Starosty Prudnickiego z dnia 19 września 2008 r., nr [...] i odmawiającej przekazania obowiązków związanych z prowadzeniem uprawy leśnej na działkach nr A. i nr B. arkusz mapy [...] w miejscowości [...] oraz ekwiwalentu.
Zaskarżona decyzja zawierała pouczenie o prawie wniesienia na nią skargi do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Opolu, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, w terminie 30 dni od daty jej doręczenia. Jak wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru, decyzję odebrał pełnomocnik skarżącego, radca prawny Z. K., w dniu 1 kwietnia 2014 r. Decyzja została przesłana na adres jego Kancelarii Prawnej w [...] i doręczona do rąk G. S. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na wniesienie jej z uchybieniem terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje
Skargę należało odrzucić.
Termin wniesienia skargi został określony w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. - wynosi on trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie; sposób wniesienia skargi regulowany jest natomiast w art. 54 § 1 P.p.s.a. - skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Termin do wniesienia skargi określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. jest terminem procesowym. Do jego zachowania wymagane jest więc nadanie skargi do właściwego organu, za pośrednictwem którego stosownie do treści art. 54 § 1 P.p.s.a wnosi się skargę. Jedynie zatem łączne uwzględnienie art. 53 § 1 i art. 54 § 1 P.p.s.a. gwarantuje prawidłową ocenę, czy skarga została wniesiona we właściwym trybie, czyli czy został zachowany termin i czy skarga została wniesiona za pośrednictwem organu.
Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi jest liczony od dnia doręczenia stronie odpisu rozstrzygnięcia w sprawie, bądź od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Pełnomocnik skarżącego otrzymał zaskarżoną decyzję w dniu 1 kwietnia 2014 r. Termin zatem do wniesienia skargi rozpoczął dla skarżącego bieg w dniu 2 kwietnia 2013 r. i upłynął w dniu 2 maja 2013 r. Z akt nie wynika, aby skarżący odwołał pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu Z. K. do reprezentowania go w przedmiotowej sprawie, stąd należało przyjąć, że skarżona decyzja została doręczona prawidłowo. Liczbowo ostatni dzień 30 dniowego terminu wypadał na dzień ustawowo wolny od pracy, tj. środę 1 maja 2014 r. W takiej sytuacji, na mocy art. 83 § 2 P.p.s.a., za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, w kontrolowanej sprawie jest to 2 maja 2013 r. (czwartek).
Skarżący natomiast złożył skargę do organu II instancji w dniu 19 maja 2014 r., a zatem uchybił terminowi do jej wniesienia.
Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Wobec tego skargę należało odrzucić, jako spóźnioną na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., obligującego Sąd do takiej czynności.
W związku z tym, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.