Uzasadnienie
Przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego stanowi skarga J. Ł. na rozkaz personalny Opolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu z dnia 7 maja 2013 r., nr [...], którym utrzymano w mocy rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w Strzelcach Opolskich z dnia 13 marca 2013 r., nr [...], w przedmiocie zwolnienia ze służby w policji na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.
Pismem procesowym z dnia 5 września 2013 r. Opolski Komendant Wojewódzki Policji w Opolu wniósł o umorzenie postępowania w sprawie. Jako przyczynę wskazał rozkaz personalny z dnia 2 września 2013 r., nr [...], którym na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżony rozkaz personalny Opolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu z dnia 7 maja 2013 r., nr [...], oraz poprzedzający go rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w Strzelcach Opolskich z dnia 13 marca 2013 r., nr [...] i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji. Tym samym postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, gdyż w sprawie doszło do uwzględnienia w całości żądania skargi. Organ dołączył do pisma rozkaz personalny z dnia 2 września 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie w sprawie należało umorzyć.
W sprawie zaistniała przesłanka skutkująca koniecznością umorzenia postępowania, a mianowicie zawarta w dyspozycji art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a.
Art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowe.
Przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie stanowił rozkaz personalny Opolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu z dnia 7 maja 2013 r., nr [...], którym utrzymano w mocy rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w Strzelcach Opolskich z dnia 13 marca 2013 r. w przedmiocie zwolnienia skarżącego ze służby w policji na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.
Decyzją z dnia 2 września 2013 r., nr [...], Opolski Komendant Wojewódzki Policji w Opolu, działając na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a., uchylił zaskarżony rozkaz personalny Opolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu z dnia 7 maja 2013 r. oraz poprzedzający go rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w Strzelcach Opolskich z dnia 13 marca 2013 r. i umorzył postępowanie przed organem I instancji w przedmiocie zwolnienia skarżącego z Policji.
Zgodnie z art. 54 § 3. P.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszego postępowania stwierdzić należy, że ze względu na to, iż organ skorzystał z trybu przewidzianego w art. 54 § 3 P.p.s.a. i uwzględnił skargę w całości, tj. doprowadził do stanu, w którym istota sprawy została rozstrzygnięta ostatecznie, zgodnie z oczekiwaniem skarżącego wynikającym ze skargi skierowanej do sądu (uchylenie zaskarżonego rozkazu personalnego), przestał istnieć przedmiot zaskarżenia. Nadto ww. rozstrzygnięcie wydane w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. nie narusza zakazu reformationis in peius. Tym samym postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe.
Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. mamy do czynienia wówczas, kiedy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku zajdą zdarzenia, które czynią wydanie wyroku zbędnym lub niedopuszczalnym. Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie. Wydanie wyroku w przedmiocie oceny legalności zaskarżonej decyzji z przyczyn wskazanych powyżej stało się zbędne.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie o art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w zw.
z art. 54 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.