Uzasadnienie
B. K. (zwana dalej także:"skarżącą") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu (zwanego dalej także: "organem") z 16 sierpnia 2022 r., nr SKO.40.1779.2022.śr. Przedmiotową decyzją ww. organ utrzymał w mocy decyzję z 19 maja 2022 r., nr DRA.520.167.2022.ŚP, wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta Kędzierzyna-Koźle o odmowie przyznania Ł. G. prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, wnioskowanego w związku z opieką nad G. K. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie uzasadniając to tym, że zaskarżona do tut. Sądu decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu została wydana w związku z rozpoznaniem odwołania wniesionego przez Ł. G. na decyzję organu I instancji, wydaną na wniosek Ł.G. o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego złożonego 29 kwietnia 2022 r. Zarówno w postępowaniu przed organem I instancji, jak i organem II instancji strona tego postępowania był wnioskodawca – Ł. G. Z powyższych względów - w ocenie organu – B. K. nie posiada legitymacji procesowej do wniesienia skargi na kwestionowana decyzję.
W wykonaniu zarządzenia z 18 listopada 2022 r., wezwano skarżącą do wyjaśnienia w jakim charakterze wniosła skargę do tut. Sądu, tj. czy jako B. K. (członek rodziny Ł. G.) czy jako pełnomocnik Ł. G. Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres skarżącej i pod tym adresem dwukrotnie awizowane: 7 listopada 2022 r. i 15 listopada 2022 r., a następnie zwrócone 23 listopada 2022 r. do tut. Sądu z adnotacją: "Zwrot. Nie podjęto w terminie". Powyższe okoliczności obrazują zapiski na kopercie (por.: k-14 akt sądowych).
Wobec powyższego, Sąd uznał przesyłkę adresowaną do skarżącej za skutecznie doręczoną 1 grudnia 2022 r. (por. zarządzenie sędziego sprawozdawcy z 20 grudnia 2022 r., k-16 akt sądowych).
Następnie, Sąd zwrócił się do Ł. G. z zapytaniem czy B. K. wnosząc skargę z 2 września 2022 r. działała jako jego pełnomocnik czy też wniosła ją wyłącznie w imieniu własnym.
Pomimo skutecznego doręczenia opisanego wyżej wezwania (por. k-18 akt sądowych) i upływu wyznaczonego przez Sąd terminu 7 dni, Ł. G. nie ustosunkował się w żaden sposób do zapytania Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje
Skargę należało odrzucić.
Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest jej wniesienie przez uprawniony (legitymowany) do tego podmiot.
Zgodnie bowiem z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) - dalej zwaną w skrócie jako: "P.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym (ust. 1). Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 P.p.s.a.).
Pod pojęciem interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 P.p.s.a., rozumie się istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem. Postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone, jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Istnienie legitymacji skargowej podlega badaniu przez sąd administracyjny. Podmioty mają legitymację do złożenia skargi w zakresie określonym przepisami prawa. Ustalenie zatem zakresu tej legitymacji musi nastąpić w postępowaniu wstępnym, natomiast brak legitymacji jest podstawą do odrzucenia skargi (por. postanowienie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Opolu z 28 października 2021 r., sygn. akt I SA/Op 435/21, dostępne na stronie internetowej:
Mając na względzie powyższe regulacje prawne wskazać należy, że o możliwości żądania wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym decyduje ustalenie istnienia związku o charakterze materialnym pomiędzy sytuacją faktyczną danego podmiotu, a normą lub normami prawa materialnego kształtującymi sprawę administracyjną. Istotą legitymacji skargowej jest bowiem uprawnienie do żądania przeprowadzenia kontroli określonego aktu organu administracji publicznej przez sąd administracyjny.
W przypadku B. K. taki związek nie istnieje, gdyż zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, jak też poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji nie dotyczy indywidualnych praw i obowiązków B. K. Nie była ona stroną postępowania toczącego się przed organami: Prezydentem Miasta Kędzierzyna-Koźla, ani Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu. Osobą, która wnioskowała w sprawie o przyznanie świadczenia był Ł. G. i to wobec niego wydano obie wskazane wyżej decyzje, dwukrotnie rozpatrując w ten sposób zasadność złożonego przez ww. wniosku o przyznanie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z opieką nad G. K. Interes prawny w zbadaniu przez Sąd, czy decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z 16 sierpnia 2022 r., nr SKO.40.1779.2022.śr., była zgodna z prawem, posiada tym samym wyłącznie Ł. G. Wobec tego, że B. K. nie była stroną ani uczestnikiem postępowania zakończonego wskazaną wyżej decyzją z 16 sierpnia 2022 r., to w konsekwencji nie jest także uprawniona do zaskarżenia tego rozstrzygnięcia.
Jednocześnie wyjaśnienia wymaga, że Sąd zwrócił się zarówno do skarżącej, jak również do Ł. G. o wyjaśnienie w jakim charakterze w niniejszym postępowaniu działa B. K. Jednakże wezwania Sądu pozostały bez odpowiedzi.
W tym stanie rzeczy, skargę B. K. jako niedopuszczalną należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 50 § 1 P.p.s.a., odrzucić z powodu braku legitymacji do jej wniesienia do sądu administracyjnego.
Mając na względzie powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji.