Uzasadnienie
Skarżący J. Ś. wniósł w dniu 18 maja 2006 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, za pośrednictwem Wojewody [...] na decyzje tegoż organu z dnia [...], nr [...],utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] nr [...] w sprawie odmowy przyznania świadczenia przedemerytalnego.
Zaskarżoną decyzję, jak wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru J. Ś. odebrał w dniu 17 marca 2006 r. Wątpliwość Sądu co do przedmiotu skargi wzbudziła zawarte w przedstawianych aktach administracyjnych decyzją organu odwoławczego z 24 kwietnia 2006 r., nr [...] w sprawie odmowy przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego. W szczególności w korespondencji z decyzją tegoż organu z 17 marca 2006 r., nr [...] w sprawie odmowy przyznania świadczenia przedemerytalnego. Tym bardziej, że skarga strony wskazując przedmiot zaskarżenia, określała go jako "decyzję w sprawie odmowy przyznania świadczenia przedemerytalnego", lecz nie określała daty i numeru zaskarżonego aktu.
Sąd wezwał skarżącego do złożenia oświadczenia co do zaskarżonego aktu. Wezwanie doręczono 28 października 2006 r., a zakreślony termin upłynął bezskutecznie. W konsekwencji Sąd przyjął, że skarga dotyczy zgodnie z jej literalnym brzmieniem świadczenia przedemerytalnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a, skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 54 § 1 P.p.s.a skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Skarżący odebrał zaskarżoną decyzję w dniu 17 marca 2006 r. W konsekwencji 30 dniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg w dniu 18 marca 2006 r. przypadał na dzień 16 kwietnia 2006 r., ponieważ jednak była to niedziela, po której dniem następnym był dzień 17 kwietnia 2006 r. (Poniedziałek Wielkanocny), będący również dniem ustawowo wolnym od pracy, ostatni dzień terminu do wniesienia skargi uległ przesunięciu, na podstawie art. 83 § 2 P.p.s.a., na dzień 18 kwietnia 2006 r. jako pierwszy dzień następujący po dniach wolnych od pracy.
Skarżący wniósł skargę przez nadanie jej w placówce pocztowej w dniu 17 maja 2006 r., a zatem po upływie ustawowego terminu do wniesienia skargi.
W tych okolicznościach faktycznych skargę, jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a odrzucić.