Uzasadnienie
Pismem procesowym z dnia 30 czerwca 2017 r., E. M. (zwany dalej skarżącym), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 maja 2017 r., nr [...], w przedmiocie skierowania na badania lekarskie.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 11 lipca 2017 r., skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 200 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres wskazany w skardze i pod tym adresem doręczone skarżącemu w dniu 19 lipca 2017 r., co wynika z adnotacji na zwrotnym pocztowym potwierdzeniu odbioru (k. nr 13 akt sądowych).
Odpowiadając na wezwanie, w terminie otwartym do uiszczenia wpisu, skarżący wniósł na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 1 września 2017 r., pozostawiono wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych złożonego wniosku. Odpis wskazanego zarządzenia, został doręczony skarżącemu w dniu 7 września 2017 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki (k. nr 25 akt sądowych).
Następnie, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu, z dnia 26 września 2017 r., poinformowano skarżącego, na podstawie art. 6 P.p.s.a. o wynikającym z zarządzenia z dnia 11 lipca 2017 r. obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł., w terminie 7 dni od otrzymania pisma. Pismo to zostało przesłane skarżącemu za pośrednictwem poczty w dniu 27 września 2017 r., lecz korespondencja sądowa powróciła jako nieodebrana w terminie. Wynika to z adnotacji na kopercie, że przesyłka była dwukrotnie awizowana w dniach: 29 września 2017 r. i 9 października 2017 r. (k. nr 28 akt sądowych).
Do dnia wydania niniejszego postanowienia, skarżący nie uiścił wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W tym wypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Do pism, o których mowa w powołanym przepisie należy również skarga.
Natomiast w myśl art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Podstawę określającą wysokość należnego w niniejszej sprawie wpisu od skargi stanowi § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), według którego w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1-5 wpis stały wynosi 200 zł.
Skarżącemu nie zostało przyznane przez Sąd prawo pomocy w zakresie zwolnienia, chociażby częściowego, od kosztów sądowych, gdyż jego wniosek o przyznanie prawa pomocy, wobec nieuzupełnienia braków formalnych w dniu 1 września 2017 r. pozostawiono bez rozpoznania. Wobec nie wniesienia sprzeciwu na zapadłe orzeczenie, uzyskało ono cechy prawomocności i z tych względów, Sąd ponownie wyznaczył skarżącemu termin do uiszczenia wymaganego wpisu od skargi. Wpis ten E. M. obowiązany był opłacić w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma informującego o tym obowiązku, pod rygorem odrzucenia skargi, o czym został pouczony. Pismo informujące Sądu zostało skierowane do skarżącego, lecz pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki (w dniach: 29 września 2017 r. i 9 października 2017 r.), nie zostało odebrane przez adresata. Doręczenie wezwania nastąpiło zatem w trybie art. 73 P.p.s.a. W myśl tego przepisu, w razie niezastania adresata w mieszkaniu i braku możliwości doręczenia przesyłki dorosłemu domownikowi, administracji czy dozorcy domu, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia (§ 1 i 2).
W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, na jaki pismo złożono w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (§ 4).
W świetle powyższych regulacji należało przyjąć, że po raz pierwszy przesyłka dla skarżącego była awizowana w dniu 29 września 2017 r., co wynika z adnotacji na kopercie, zatem ostatni dzień czternastodniowego terminu do uznania jej za doręczoną, przypadał na dzień 13 października 2017 r.
Pomimo upływu wskazanego terminu, skarżący nie uiścił żądanego wpisu od skargi. Uznać tym samym należało, że w sprawie zaistniała przesłanka do odrzucenia skargi, określona w art. 220 § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Wobec powyższego, Sąd orzekł jak w sentencji.