Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opoluz 15 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Op 308/11

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Skład
Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 15 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi R. B. na działania Prokuratora Okręgowego w Opolu w przedmiocie czynności podjętej w postępowaniu karnym

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić skargę.

Uzasadnienie

Skarżący R. B., pismem z dnia 22 maja 2011 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na "decyzję administracyjną" Prokuratora Okręgowego w Opolu z dnia [...] sygn. [...], którą odmówiono podjęcia umorzonego przez Prokuraturę Rejonową w Brzegu dochodzenia w sprawie [...], o przestępstwo z art. 267 § 1 kk.

W odpowiedzi na skargę Prokurator Okręgowy w Opolu wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że sformułowane przez skarżącego zarzuty dotyczą postępowania przygotowawczego, które podlega regułom procedury karnej, a tym samym przedmiot skargi wykracza poza granice właściwości sądów administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga podlega odrzuceniu.

Na wstępie należy podnieść, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Stosownie do pkt 1 art. 58 § 1 P.p.s.a., przesłankę taką stanowi niewłaściwość sądu. W pierwszym rzędzie Sąd zobowiązany był zatem do zbadania, czy ze względu na przedmiot zaskarżenia skarga może zostać rozpoznana merytorycznie, czy też kwestionowane w niej akty lub czynności takiej kontroli sądowej nie podlegają.

Zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a., sąd orzeka w sprawach skarg na:

  1. 1) decyzje administracyjne;
  2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
  3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
  4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

  1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
  2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
  3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
  4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).

W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym w art. 3 P.p.s.a., a także inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów P.p.s.a., jak wymienione w art. 4 P.p.s.a. spory o właściwość lub kompetencyjne, a także przekazane z mocy ustaw odrębnych. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w przytoczonych regulacjach.

Zasada ta znajduje zastosowanie również w rozpoznawanej sprawie. Jak wynika z treści skargi oraz akt sprawy, skarżący kwestionuje czynność Prokuratora Okręgowego w Opolu zawartą w piśmie z dnia [...], sygn. [...] odmawiającą podjęcia umorzonego przez Prokuraturę Rejonową w Brzegu dochodzenia w sprawie [...], o przestępstwo z art. 267 § 1 kk. Skarżący nie wskazuje decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności, które organy administracji publicznej wydały, a które zgodnie z obowiązującymi przepisami mogłyby być przedmiotem skargi przed sądem administracyjnym. Kognicja sądu administracyjnego nie obejmuje możliwości weryfikacji czynności podjętych w postępowaniu karnym. Odpowiednie zastosowanie w tym zakresie znajdują przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555).

W tym stanie rzeczy skargę należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie, z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.