Uzasadnienie
Na wstępie odnotować należy, że ponieważ skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r., to w oparciu o art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), sprawa podlega rozpoznaniu przez właściwy sąd administracyjny. W tym przypadku jest to, z mocy § 1 pkt 9 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 25 kwietnia 2003r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu.
Skarga E. Z. na decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w T. z dnia z dnia [...], Nr [...], którą to decyzją odmówiono przyznania zasiłku okresowego z powodu niewystarczającej ilości środków finansowych, podlega odrzuceniu.
Zgodnie bowiem z przepisem. art. 52 § l i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 – zwaną dalej ustawą Prawo o postępowaniu), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia takich jak: zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Zasadą, zaś postępowania administracyjnego jest dwuinstancyjność, co oznacza, że do załatwienia sprawy powołany jest właściwy organ pierwszej instancji, a w razie kwestionowania przez stronę rozstrzygnięcia tego organu, przysługuje jej prawo wniesienia odwołania, do organu drugiej instancji.
Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest decyzja Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w T. z dnia [...]. Decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie o środkach odwoławczych służących stronie w postępowaniu administracyjnym. Skarga podlega odrzuceniu albowiem jej przedmiotem jest decyzja Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej, to jest decyzja wydana przez organ I instancji, którą skarżąca zaskarżyła bezpośrednio do Sądu. W tej sytuacji stwierdzić należy, że skarga została wniesiona bez uprzedniego wyczerpania służącego skarżącej w postępowaniu administracyjnym środka odwoławczego, tj. odwołania.
W świetle treści powołanego wyżej przepisu art. 52 § l i 2 ustawy Prawo o postępowaniu, skargę w niniejszej sprawie uznać należy za niedopuszczalną. Podlega ona zatem odrzuceniu, co orzeczono na podstawie art. 58 § l pkt 6 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu.