Uzasadnienie
S. K., reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego C. K, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu Orzekania do Spraw o Niepełnosprawności w Opolu z dnia 7 sierpnia 2020 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania o stopniu niepełnosprawności.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 23 listopada 2020 r. przedstawiciel ustawowy strony został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru PESEL skarżącego, tj. S. K. w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierające powyższe wezwanie - wróciła do Sądu z adnotacją, że była dwukrotnie awizowana, pierwszy raz w dniu 1 grudnia 2020 r., a drugi raz w dniu 9 grudnia 2020 r., o czym - jak wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzeniu odbioru przesyłki – zawiadomienie pozostawiono w drzwiach adresata. Przesyłka nie została odebrana przez adresata. Na podstawie zarządzenia Sędziego z dnia 18 stycznia 2021 r. (k. 14 akt sąd.), pozostawiono ją w aktach sądowych ze skutkiem doręczenia w dniu 15 grudnia 2020 r.
Z akt sprawy wynika, że skarżący w zakreślonym przez Sąd terminie nie uzupełnił braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu wniesienia skargi (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy lub prawomocne jej osądzenie (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 P.p.s.a. (pkt 5a) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6).
Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi, wskazać należy, że zawierała ona brak formalny w postaci niepodania numeru PESEL skarżącego. Obowiązek w tym zakresie wprowadza art. 46 § 2 pkt 1 P.p.s.a., w którym wymieniono elementy pierwszego pisma wnoszonego do sądu (w tym skargi), wśród których znalazł się numer PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a.).
Wezwanie należało uznać za skutecznie doręczone, w trybie art. 73P.p.s.a. Zgodnie z art. 65 § 1 P.p.s.a, sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Stosownie zaś do art. 73 § 1 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2 art. 73 P.p.s.a.).
W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3 art. 73 P.p.s.a). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4 art. 73 P.p.s.a.) ustawodawca wprowadził, zatem tzw. fikcję doręczenia, polegającą na uznaniu, że pismo uważa się za doręczone po upływie czternastu dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia (pozostawienia tzw. awizo).
Sąd ustalił, że w niniejszej sprawie doręczenia dokonano pod adres wskazany przez skarżącego, z zachowaniem wymogów wynikających z cyt. wyżej przepisu art. 73 P.p.s.a., w tym po dwukrotnym awizowaniu przesyłki (1 i 9 grudnia 2020 r.).
Zwrot przesyłki nastąpił w dniu 17 grudnia 2020 r., po uprzednim jej złożeniu w placówce pocztowej na okres czternastu dni.
Wobec powyższego Sąd przyjął, że przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi została skutecznie doręczona w dniu 15 grudnia 2020 r. Siedmiodniowy termin do wykonania przez skarżącego czynności wynikających z zawartych w niej wezwań, rozpoczął, zatem bieg w dniu 16 grudnia 2020 r. i upłynął z dniem 22 grudnia 2020 r. (wtorek).
Pomimo upływu wyznaczonego przez Sąd terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, skarżący nie podał w zakreślonym terminie swojego numeru PESEL.
W niniejszej sprawie, wobec nieuzupełnienia wskazanego wyżej braku formalnego skargi, postępowanie sądowe nie mogło być skutecznie wszczęte, a tym samym jest niedopuszczalne.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. z uwagi na nieuzpełnienie jej braku formalnego i orzekł jak w sentencji.