Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. w O. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia (...), nr (...), uchylił zaskarżoną decyzję i określił, że decyzja ta w całości nie podlega wykonaniu.
Odpis powyższego orzeczenia został doręczony stronom oraz uczestnikowi postępowania. W imieniu M. B. przesyłkę pocztową zawierającą odpis zapadłego wyroku oraz pouczenie o trybie i zasadach wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku, odebrała w dniu 11 grudnia 2007 r., jego siostra R. Z., o czym świadczy adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru.
W dniu 9 stycznia 2008 r. wpłynęła do Sądu skarga kasacyjna sporządzona przez samego uczestnika postępowania – M. B., która to skarga została nadana przesyłką pocztową w dniu 7 stycznia 2008 r. (data stempla pocztowego).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., od wyroku wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę tę może wnieść zarówno strona, jak i prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 173 § 2 P.p.s.a.). Zważyć należy, iż przez stronę w tym przypadku uważa się nie tylko podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego czy organ, którego działanie lub bezczynność została zaskarżona, lecz stroną w rozumieniu art. 173 § 2 P.p.s.a. jest także uczestnik postępowania. Delegację do stosowania tego przepisu prawa w stosunku do uczestnika postępowania zawiera bowiem art. 12 P.p.s.a., w myśl którego ilekroć w P.p.s.a. jest mowa o stronie, rozumie się przez to również uczestnika postępowania.
Możliwość osobistego wniesienia skargi kasacyjnej przez uczestnika postępowania została jednakże ograniczona brzmieniem przepisu zawartego w art. 175 § 1 P.p.s.a. Przepis ten wprowadza tzw. przymus adwokacko-radcowski, co oznacza, że podmiotami uprawnionymi do sporządzania skargi kasacyjnej są adwokat i radca prawny, a także - po myśli § 2 art. 175 P.p.s.a. – inne wskazane ustawą osoby, czyli adwokat, radca prawny, sędzia, prokurator, notariusz, profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. W treści skargi kasacyjnej M. B. nie wskazał, aby należał do określonego w komentowanym przepisie kręgu podmiotów.
Przytoczyć wypada także w tym miejscu orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wyrażono pogląd, iż skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z powodu wniesienia jej z naruszeniem art. 175 P.p.s.a., bez wzywania do usunięcia braków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, opubl. "Monitor Prawniczy" z 2004 r., nr 5, s. 2002). Podobny pogląd wyraził także Sąd Najwyższy, który podkreślił, że niewskazanie uprawnienia do sporządzenia skargi kasacyjnej powoduje jej niedopuszczalność i konieczność odrzucenia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 maja 2000 r., IV CKN 1008/00; opubl. OSP 2001/12/80). Sporządzenie zatem skargi kasacyjnej osobiście przez stronę skutkować musi uznaniem jej za niedopuszczalną, a w konsekwencji podlegającą odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 P.p.s.a., zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, orzeczono jak w sentencji postanowienia.