Uzasadnienie
Skarżący P. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu z dnia 25 listopada 2015 r., nr [...]. Skarga ta została nadana listem poleconym w dniu 5 maja 2016 r. (k - 4 akt sądowych). W aktach administracyjnych sprawy znajduje się zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru decyzji, z którego wynika, że zaskarżoną decyzję odebrała w dniu 27 listopada 2015 r., w imieniu skarżącego, dorosły domownik – A. K. Skarżący jednocześnie ze skargą złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 26 września 2016 r., sygn. akt II SA/Op 326/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Skarżącemu doręczono odpis tego postanowienia w dniu 3 października 2016 r., do rąk dorosłego domownika A. K. (zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru, k - 22 akt sądowych). Na zapadłe orzeczenie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi, nie wniesiono zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Termin wniesienia skargi został określony w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., i wynosi on trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin do wniesienia skargi jest terminem procesowym. Sposób wniesienia skargi reguluje natomiast art. 54 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
W świetle tych przepisów, dla zachowania terminu wymagane jest nadanie skargi do właściwego organu, w ww. czasie. Jedynie zatem łączne uwzględnienie treści art. 53 § 1 i art. 54 § 1 P.p.s.a. gwarantuje prawidłową ocenę, czy skarga została wniesiona we właściwym trybie i czy został zachowany termin do jej wniesienia.
W niniejszej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi jest liczony od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie. Strona skarżąca otrzymała zaskarżoną decyzję w dniu 27 listopada 2015 r., zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 27 grudnia 2015 r. Liczbowo ostatni dzień trzydziestodniowego terminu przypadał na dzień ustawowo wolny od pracy, tj. niedzielę. W takiej sytuacji, po myśli art. 83 § 2 P.p.s.a., za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W realiach sprawy był to dzień 28 grudnia 2015 r. (poniedziałek). Tymczasem skarżący złożył skargę do organu drugiej instancji w dniu 5 maja 2016 r., a więc już po terminie do jej wniesienia. Natomiast prawomocnym postanowieniem z dnia 26 września 2016 r. tut. Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, stąd należało orzec jak w sentencji.