Uzasadnienie
Pismem procesowym z dnia 23 października 2020 r. działający w imieniu A Sp. z o.o. w [...] (zwanego dalej: skarżącym) - radca prawny K. R., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...], w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu niewykonania obowiązków przewoźnika.
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Opolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Opolu z dnia 25 lutego 2020 r., nr [...], którą:
- 1) nałożono karę pieniężną w kwocie 10.000 zł z tytułu niewykonania obowiązków przewoźnika, wynikających z art. 5 ust. 4 pkt 1 lit. f ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opalowymi, w zgłoszeniu przewozu nr [...],
- 2) umorzono postępowanie nr [...] w zakresie naruszenia w zgłoszeniu nr [...] obowiązku, o którym mowa w art. 10a ust. 1 ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opalowymi.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Na wstępie należy wyjaśnić, że merytoryczne rozpoznanie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie oraz opłacona wpisem (w braku zwolnienia). Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. O istnieniu stanu sprawy w toku, bądź powagi rzeczy osądzonej przesądza natomiast tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa występuje zatem wówczas, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami.
Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji. Odrzuceniu będzie podlegała skarga w sprawie, w której ze względu na tożsamość przedmiotową i tożsamość podmiotową wydany został prawomocny wyrok (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. C.H.Beck 2015, s. 362).
Opisana sytuacja występuje w niniejszej sprawie. A Sp. z o.o. w [...] reprezentowane przez pełnomocnika radcę prawnego K. R., wniosło pismem z dnia 16 października 2020 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...]. Skarga ta została odnotowana w repertorium sądowym pod sygn. akt II SA/Op 306/20, a wyrokiem z dnia 9 marca 2021 r. tut. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Opolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Opolu z dnia 25 lutego 2020 r., nr [...].
Kolejnym pismem procesowym, tym razem datowanym na dzień 23 października 2020 r., A Sp. z o.o. w [...] reprezentowane przez pełnomocnika radcę prawnego K. R., ponownie wniosło skargę na tożsamą decyzję co w sprawie o sygn. akt II SA/Op 306/20, a skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Op 326/20 i stanowi przedmiot niniejszego postępowania. Tożsamość zaskarżonych decyzji wynika jednoznacznie z akt spraw, a także repertorium sądowego. Tym samym zaistniała tożsamość przedmiotowa, bowiem obie skargi dotyczyły bezczynności organu w rozpoznaniu tego samego przedmiotu sprawy, a także nie zachodzą wątpliwości co do występującej tożsamości podmiotowej.
Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Sąd orzekł o odrzuceniu skargi w niniejszej sprawie, jak w sentencji postanowienia.