Uzasadnienie
A. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 16 grudnia 2013 r., nr [...], w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych.
Postanowieniem z dnia 30 lipca 2014 r. referendarz sądowy ustanowił dla skarżącej adwokata z urzędu. Adwokatem tym Okręgowa Izba Adwokackia w [...], wyznaczyła A. Z., wykonującą zawód w Kancelarii Adwokackiej w [...].
We wniosku o wstrzymanie pełnomocnik wniósł o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, zaznaczając, że nie zostały one przez nią pokryte w żadnym zakresie.
Pełnomocnik z urzędu stawił się na rozprawie przed tut. Sądem w dniu 16 października 2014 r., wniósł wówczas do protokołu o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, zaznaczając, że nie zostały one przez nią pokryte w żadnej części.
Następnie w dniu 22 października 2014 r. złożył wniosek o sporządzenie na piśmie i doręczenie mu uzasadnienia zapadłego w sprawie, uwzględniającego skargę wyroku, przy czym uzasadnienie takiego wyroku na zasadzie art. 141 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a., sporządza się z urzędu, niezależnie od wniosku stron.
Przechodząc do rozstrzygnięcia wniosku pełnomocnika, referendarz sądowy stwierdza, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa, obejmują zgodnie z § 19 pkt 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461) – zwanego dalej rozporządzeniem, opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 rozporządzenia i niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia – stawka minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240 zł. Przy przyznawaniu przez Sąd zgodnie z § 2 pkt 1 rozporządzenia opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa procesowego, bierze się pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy.
Zgodnie z § 2 ust. 3 Rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w brzemieniu nadanym przez § 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 października 2005 r. zmieniającym to rozporządzenie, sąd podwyższa opłatę za udzielenie pomocy prawnej z urzędu o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, obecnie wynosi ona 23 %.
Referendarz sądowy przyznając adwokatowi, koszty udzielonej przez niego pomocy prawnej z urzędu kierował się wyżej wskazanymi przepisami prawa i uznał, iż za udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi należy mu przyznać wynagrodzenie według norm przepisanych, za udział "w innej sprawie" w postępowaniu przed sądem I instancji. Wynagrodzenie to przyznał w stawce minimalnej, albowiem uzasadniał to rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz niezbędny nakład pracy adwokata. Referendarz nie przyznał adwokatowi zwrotu niezbędnych wydatków, albowiem nie wykazał on ich poniesienia. Zasądzając wynagrodzenie uwzględniono § 2 ust. 3 rozporządzenia i podwyższono wynagrodzenie o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o kwotę 55,20 zł.
W związku z tym na postawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.