Uzasadnienie
Rada Miejska w Z. w dniu 4 kwietnia 2006r. działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 oraz art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2005r., Nr 236, poz. 2008) podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy [...].
Wojewoda [...], działając jako organ nadzoru na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zakwestionował prawidłowość w/w uchwały, składając za pośrednictwem Gminy [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. W wywiedzionej skardze Wojewoda [...] wniósł o stwierdzenie nieważności w całości zaskarżonej uchwały Rady Miejskiej w Z. z dnia [...], Nr [...], z powodu istotnego naruszenia prawa, to jest art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Zdaniem Wojewody zaskarżona uchwała nie wypełnia dyspozycji przepisu art. 4 ust. 2 w/w ustawy, albowiem nie reguluje wymagań w zakresie utrzymania czystości i porządku na terenie nieruchomości obejmujących mycie pojazdów samochodowych poza myjniami, pozostając tym samym w sprzeczności z art. 4 ust. 2 pkt 1 lit. "c" ustawy.
Nadto Wojewoda zarzucił poszczególnym postanowieniom uchwały przekroczenie ustawowej delegacji, powtórzenia i modyfikacje przepisów ustawowych, sprzeczność z obowiązującymi przepisami, formułowanie wobec właścicieli nieruchomości dyrektyw o niejasnej treści, poprzez użycie sformułowań niedookreślonych.
Gmina [...] w odpowiedzi na skargę wniosła o umorzenie postępowania. W uzasadnieniu swojego stanowiska Gmina podniosła, iż dokonując analizy treści skargi dostrzegała wadliwości, na które wskazywał skarżący i stąd też podjęła stosowane prace nad projektem nowej uchwały, które to prace doprowadziły w dniu [...] do uchwalenia nowej uchwały, Nr [...], w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy [...]. Organ wskazał nadto, że § 22 nowej uchwały uchylił zaskarżoną uchwałę, a tym samym postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe.
Uchwała Rady Miejskiej w Z. z dnia [...], Nr [...], w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy [...] opublikowania została w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z dnia [...], Nr [...] i w § 22 stanowi o utracie mocy obowiązującej uchwały Rady Miejskiej w Z. z dnia [...], Nr [...].
Pismem procesowym z dnia 21 sierpnia 2007r. Burmistrz Gminy [...] oświadczył, iż zaskarżona uchwała Rady Miejskiej w Z. z dnia [...], Nr [...], nie wywołała żadnych skutków prawnych, bowiem na jej podstawie nie wydawano żadnych decyzji, postanowień, ani zarządzeń.
Prokurator Prokuratury Okręgowej w O., na rozprawie w dniu 4 października 2007r. poparł stanowisko Gminy [...] i wniósł o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie w sprawie należało umorzyć.
W sprawie zaistniała przesłanka skutkująca koniecznością umorzenia postępowania, a mianowicie zawarta w dyspozycji art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a.
Art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowe.
Przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie stanowiła uchwała Rady Miejskiej w Z. z dnia [...], Nr [...], w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy [...]. Zaskarżona przez Wojewodę [...] w/w uchwała została uchylona przez uchwałę Rady Miejskiej w Z. z dnia [...], Nr [...], w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy [...]. Nowa uchwała w przedmiocie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy [...] opublikowania została w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z dnia [...], Nr [...] i stała się obowiązującym aktem prawa miejscowego. § 22 tejże uchwały stanowi o utracie mocy obowiązującej uchwały Rady Miejskiej w Z. z dnia [...], Nr [...]. Powyższe oznacza, iż zaskarżona uchwała wyeliminowana została z obrotu prawnego i nie jest już obowiązującym na terenie Gminy prawem miejscowym.
Jednocześnie Burmistrz Gminy [...] w piśmie procesowym z dnia 21 sierpnia 2007r. oświadczył, iż zaskarżona uchwała nie wywołała żadnych skutków prawnych, a zatem nie zachodzi konieczność merytorycznej oceny jej legalności przez Sąd z powodu bezprzedmiotowości postępowania.
Z bezprzedmiotowością, bowiem postępowania sądowoadministracyjnego w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. mamy do czynienia wówczas, kiedy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku zajdą zdarzenia, które czynią wydanie wyroku zbędnym lub niedopuszczalnym. Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie. Wydanie wyroku w przedmiocie oceny legalności zaskarżonej uchwały z przyczyn wskazanych powyżej stało się zbędne.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.