Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2014 r., sygn. akt II SA/Op 328/14 referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu, ustanowił M. K. adwokata z urzędu, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 16 grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...], na pełnomocnika skarżącej została wyznaczona adwokat M. S., wykonująca zawód w Kancelarii Adwokackiej w [...], przy ul. [...] lok. [...].
Wyrokiem z dnia 16 października 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu uchylił zaskarżoną w sprawie decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta Kluczborka z dnia 25 kwietnia 2013 r., nr [...] i decyzję Burmistrza Miasta Kluczborka z dnia 18 marca 2013 r., nr [...] oraz określił, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. Z protokołu rozprawy, na której zapadł wyrok wynika, że skarżącą reprezentowała pełnomocnik z urzędu, która składała wnioski w sprawie, w tym wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Oświadczyła także, że koszty te nie zostały pokryte w żadnej części.
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje:
Stosownie do treści art. 250 P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady przyznawania wynagrodzenia reguluje natomiast rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461), zwanego dalej rozporządzeniem.
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w innej sprawie niż wymienione w ust. 1 pkt 1 lit. a – b tego przepisu, wynosi 240 zł. Ponadto, według § 2 ust. 3 rozporządzenia, przedmiotowa opłata podlega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Pełnomocnik ustanowiony z urzędu – adwokat M. S., reprezentowała skarżącą w postępowaniu I instancji, w tym na rozprawie w dniu 16 października 2014 r. W związku z powyższym, na podstawie art. 250 P.p.s.a. oraz § 2 ust. 3 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, należało przyznać adwokatowi wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 240 zł, podwyższone o 23% stawki podatku VAT, to znaczy o kwotę 55,20 zł, a zatem łącznie: 295,20 zł.
O powyższym referendarz sądowy orzekł, jak w sentencji.