Uzasadnienie
M. A. (zwany dalej "skarżącym") wniósł pismem z dnia 29 listopada 2022 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na postanowienie Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 21 listopada 2022 r., nr 221/2022, stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie namysłowskim z dnia 28 września 2022 r., nr 41/22, o nakazaniu M. A. rozbiórki wagi najazdowej o wymiarach ok. 24x3 m (dł. x szer.) zlokalizowanej w miejscowości K. na terenie działki nr a, gmina N. Na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 22 grudnia 2022 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez:
- - wskazanie numeru PESEL;
- - nadesłanie jednego odpisu skargi potwierdzonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego.
Wezwania te zawierały pouczenie, że niezastosowanie się do nich w terminie 7 dni od dnia doręczenia, spowoduje odrzucenie skargi.
Powyższe wezwania zostały przesłane w jednej przesyłce na adres wskazany przez skarżącego w skardze, tj.: ul. [...], K., [...] N. i zwrócone z adnotacją poczty, że taki adres nie istnieje.
W związku z tym, na zarządzenie Sądu z dnia 13 marca 2023 r. przesłano skarżącemu powyższe wezwania wraz z pouczeniem, na jego adres ujawniony w aktach administracyjnych sprawy, tj.: ul. [...], [...] N. Pod tym adresem wezwania zostały skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 17 marca 2023 r., do rąk dorosłego domownika skarżącego J. A., co dokumentuje zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki (k. nr 49 akt sądowych).
Z akt sprawy wynika, że skarżący w zakreślonym przez Sąd terminie nie uzupełnił braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259), zwanej dalej P.p.s.a. Jedną z tych przesłanek jest nieuzupełnienie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). W tej kwestii wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga jako szczególne pismo procesowe powinna nie tylko czynić zadość ogólnym wymaganiom każdego pisma w postępowaniu sądowym, ale także zawierać dodatkowe elementy, do których zaliczyć należy wskazanie zaskarżonego aktu, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
W myśl art. 47 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a. - do skargi należy również dołączyć m.in. jej odpisy dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Stosownie natomiast do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a., pierwsze pismo wnoszone do sądu (w tym skarga) powinno zawierać w szczególności PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną.
W przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W świetle tej regulacji niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje wezwaniem przez sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawę odrzucenia skargi stanowi art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie.
Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi odnotować trzeba, że zawierała ona braki formalne polegające na niepodaniu numeru PESEL skarżącego oraz niedołączeniu jednego odpisu skargi. Z tych względów wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych, a wezwanie w tym przedmiocie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 17 marca 2023 r. do rąk dorosłego domownika skarżącego, co odpowiadało wymogom z art. 72 § 1 P.p.s.a. Wyznaczony przez Sąd siedmiodniowy termin do dokonania żądanych czynności rozpoczął zatem bieg w dniu 18 marca 2023 r. i upłynął w dniu 24 marca 2023 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie zastosował się do wezwań, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi.
Mając na względzie powyższe, Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Orzeczenie zawarte w punkcie 2 sentencji postanowienia o zwrocie skarżącemu wpisu sądowego od skargi uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.