Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w dniu 15 marca 2004 r., po rozpatrzeniu skargi M. P. na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego nr [...] w S. w przedmiocie zmiany treści protokołu warunków służby oraz przeprowadzenia postępowania w zakresie ustalenia prawa do świadczeń odszkodowawczych, postanowieniem odrzucił skargę. W dniu 21 października 2004 r. M. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie, na podstawie art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). W uzasadnieniu wskazał, iż w dniu 7 września podczas analizy dowodów w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 165/04 wykrył istnienie podstawy wznowienia postępowania sadowego zakończonego prawomocnym postanowieniem z dnia 15 marca 2004 r. Stanowią ją stwierdzenia zawarte na str. 35 Kodeks Postępowania Administracyjnego Komentarz - B. Adamiak, J. Borkowski, 6 wydanie, C.H.
Beck, Warszawa 2004 r., które jednoznacznie wskazują, iż postanowienie WSA w Opolu z dnia 15 marca 2004 oparte jest na błędnej interpretacji zastosowania K.p.a. w stosunku do protokołu warunków służby, ponieważ jest to akt o charakterze zewnętrznym (wysyłany do komisji lekarskich) oraz bezspornie związany z sprawami osobowymi (m.in. zwolnienie ze służby), stąd należy wnioskować, iż we wszystkich sprawach osobowych wymienionych w art. 31 ust. 2 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej powinno obowiązkowo stosować się uregulowania zawarte w K.p.a., inne rozumowanie, bowiem byłoby nielogiczne i niezgodne z intencją ustawodawcy. Jest też oczywiste, że stosunek służbowy wszystkich tzw. służb mundurowych ma charakter administracyjnoprawny.
Bezspornym faktem jest, w ocenie skarżącego, iż protokół warunków służby jest związany ze sprawami osobowymi i nabiera mocy dowodowej z chwilą jego podpisania przez osobę, do której odnosi się jego treść. Protokół warunków służby zgodnie z § 18 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 9 lipca 1991 r. w sprawie właściwości i trybu postępowania komisji lekarskich podległych Ministrowi Spraw Wewnętrznych (DZ. U. Nr 79, poz. 349 ze zm.) jest dokumentem urzędowym.
Pojęcie "dokumentu urzędowego", należy interpretować w świetle przepisów art. 76 § 1 i § 2 K.p.a., gdzie jako dokumenty urzędowe ujmowane są dokumenty sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organa państwowe w ich zakresie działania. Dokumenty urzędowe stanowią przy tym dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone i winny być sporządzone w oparciu o naczelną zasadę postępowania administracyjnego - zasadę prawdy obiektywnej, wyrażoną w art. 7 K.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 271 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270- zwaną dalej ustawą), "Można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności:
- 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia;
- 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe."
Można także żądać wznowienia postępowania w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1).
Wniosek o wznowienie postępowania można również oprzeć na podstawie wynikającej z art. 273 § 1, że:
- 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym;
- 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa, oraz w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (§ 2), jak też w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy (§ 3).
Jednak z powodu przestępstwa można żądać wznowienia jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów (art. 274 ustawy).
Są to wszystkie przesłanki do wznowienia postępowania, enumeratywnie wymienione w ustawie.
Odnosząc powyższe rozważania prawne do stanu faktycznego sprawy, stwierdzić należy, że skarżący w terminie ustawowym zażądał wznowienia postępowania, jednakże nie oparł żądania na żadnej z wyżej wymienionych podstaw do wznowienia postępowania. Wprawdzie M. P., wnioskując o wznowienie postępowania powołuje się na art. 273 § 2 ustawy, jednak wskazane okoliczności w uzasadnieniu skargi nie są przesłankami wymienionymi w tym przepisie. Skarżący uważa, iż powodem wznowienia postępowania sądowego powinien być fakt, że prawomocne postanowienie Sądu "oparte jest na błędnej interpretacji zastosowania KPA w stosunku do protokołu warunków służby". Wymieniona przez skarżącego jako powód wznowienia postępowania sądowego, błędna interpretacja przepisów prawa, nie mieści się w katalogu w/w przesłanek ustawowych.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny po myśli art. 280 § 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.