Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 października 2013 r. referendarz sądowy ustanowił R. S. adwokata z urzędu, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 26 kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...], na pełnomocnika R. S. został wyznaczony adwokat S. W..
Z akt sprawy wynika, że na rozprawie w dniu 23 grudnia 2013 r., na której oddalono skargę, w imieniu pełnomocnika skarżącego stawiła się aplikant adwokacki A.S., która wniosła m.in. o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego. W dniu 20 stycznia 2014 r. wpłynęła natomiast do tut. Sądu opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie, podpisana przez adwokata D. N. – substytuta pełnomocnika z urzędu S. W., w którym to piśmie procesowym zwrócono się o przyznanie kosztów zastępstwa nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 § 2 P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych, rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Przywołany przepis wyraźnie wskazuje, że prawo do wynagrodzenia w ramach udzielonej pomocy prawnej przysługuje wyłącznie wyznaczonemu w sprawie pełnomocnikowi. Stosownie natomiast do art. 253 P.p.s.a., o wyznaczeniu pełnomocnika decyduje organ samorządu korporacyjnego, który wyznacza - w zgodzie z właściwymi dla niego regułami - określoną osobę do reprezentowania strony, której Sąd przyznał pomoc. Przez wyznaczonego pełnomocnika należy zatem rozumieć pełnomocnika wskazanego przez właściwy organ samorządu.
Z akt sądowych sprawy wynika, iż wyznaczonym przez Okręgową Radę Adwokacką w [...] na pełnomocnika z urzędu, został adwokat S. W.. Potwierdza to treść pisma Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] z dnia 25 października 2013 r., którego odpis znajduje się w aktach niniejszej sprawy (por.: k-28 akt sądowych). Wobec tego, to adwokat S. W., jako wyznaczony przez Radę, jest osobą uprawnioną do złożenia wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Tylko temu pełnomocnikowi, a nie pełnomocnikowi substytucyjnemu – adwokatowi D. N., przysługuje więc stosowne wynagrodzenie. Referendarz sądowy podziela bowiem pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 grudnia 2010 r., sygn. akt II OZ 1288/10, że pełnomocnictwo substytucyjne nie stanowi podstawy do uznania, że substytut staje się pełnomocnikiem pełnomocnika, który udzielił substytucji.
Zatem nie może mieć tu zastosowania art. 39 pkt 4 P.p.s.a. Udzielenie dalszego pełnomocnictwa nie powoduje zwolnienia ustanowionego w ramach prawa pomocy pełnomocnika od udzielenia pomocy prawnej i nie oznacza, że substytut może wystąpić o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Udzielenie dalszego pełnomocnictwa powoduje powstanie określonego stosunku jedynie pomiędzy substytutem i stroną. Natomiast w kwestie rozliczeń między wyznaczonym adwokatem a pełnomocnikiem substytucyjnym nie może ingerować sąd administracyjny (por. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2010 r., sygn. akt II OZ 1288/10 i postanowienie NSA z dnia 17 marca 2010 r., sygn. akt I OZ 184/10 – obydwa umieszczone na stronie internetowej NSA pn. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych: www.nsa.gov.pl).
Z powyższych względów, referendarz sądowy nie znalazł podstaw do przyznania adwokatowi D. N. wynagrodzenia z tytułu udzielonej pomocy prawnej z urzędu i na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.