Uzasadnienie
Decyzją z dnia 11 maja 2021 r., nr [...], Komendant Powiatowy Policji w Krapkowicach (zwany dalej: "organem"), działając na podstawie art. 16 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2020 r. poz. 2176), odmówił udostępnienia wnioskowanej przez D. S. informacji publicznej, w zakresie jego wniosku z dnia 15 kwietnia 2021 r.
Zaskarżona decyzja zawierała pouczenie, że przysługuje od niej odwołanie do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu wniesione w terminie 14 dni, za pośrednictwem Komendanta Powiatowego Policji w Krapkowicach. Odpis decyzji został doręczony D. S. w dniu 24 maja 2021 r., co wynika z pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki (por. k-38 akt administracyjnych sprawy).
Pismem procesowym z dnia 25 maja 2021 r., nazwanym: "Skarga na decyzję", D. S. (zwany dalej: "skarżącym") zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu o uchylenie przedmiotowej decyzji, zobowiązanie organu do załatwienia wniosku w całości, zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych, a także wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 tejże ustawy.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, względnie jej oddalenie w całości. Jako podstawę odrzucenia skargi, wskazał niewyczerpanie przez skarżącego trybu instancyjności w postępowaniu administracyjnym.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 2 lipca 2021 r., w związku z niejednoznaczną treścią skargi, wezwano skarżącego do wyjaśnienia w terminie 7 dni, czy jego skarga dotyczy wyłącznie decyzji Komendanta Powiatowego Policji w Krapkowicach z dnia 11 maja 2021 r., nr [...], w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej, czy również wskazanej w skardze bezczynności tego organu w zakresie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 15 kwietnia 2021 r. o udostępnienia informacji publicznej.
Jednocześnie pouczono skarżącego, że brak odpowiedzi na wezwanie w wyznaczonym terminie będzie skutkował przyjęciem, że skarga została wniesiona tylko na decyzję Komendanta Powiatowego Policji w Krapkowicach z dnia 11 maja 2021 r., nr [...].
Wezwanie powyższe zostało doręczone osobiście skarżącemu w dniu 9 lipca 2021 r., co wykazuje pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki (por., k-18 akt sądowych).
Z akt sprawy wynika, że skarżący nie odniósł się w żaden sposób do powyższego wezwania Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że wobec braku odpowiedzi ze strony skarżącego na wezwanie Sądu z dnia 5 lipca 2021 r. o sprecyzowanie przedmiotu skargi, przyjąć należało - stosownie do pouczenia zawartego w wezwaniu - że przedmiotem skargi jest wyłącznie decyzja Komendanta Powiatowego Policji w Krapkowicach z dnia 11 maja 2021 r., nr [...]. Tym samym, skarga nie obejmuje swym zakresem innych żądań.
Rozpatrując dopuszczalność skargi, zważyć należało w szczególności na art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.) - zwanej dalej: "P.p.s.a.". Zgodnie z jego treścią, skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast w art. 52 § 2 P.p.s.a. ustawodawca wskazał, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Obowiązek wyczerpania toku kontroli instancyjnej oznacza, że w każdym przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia środka zaskarżenia (odwołania, zażalenia) od rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, kontrola sądowa rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji jest dopuszczalna tylko łącznie z kontrolą rozstrzygnięcia wydanego przez organ drugiej instancji, a więc tylko wówczas, gdy przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest decyzja organu odwoławczego.
Z przytoczonej regulacji prawnej wynika, że wniesienie skargi musi być poprzedzone wyczerpaniem środków zaskarżenia.
Przedmiotem niniejszego postępowania jest natomiast decyzja organu I instancji, tj. Komendanta Powiatowego Policji w Krapkowicach. Biorąc zatem pod uwagę treść mających w sprawie zastosowanie przepisów art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2020 r. poz. 2176), stwierdzić należy, że odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 ustawy przez organ władzy publicznej, następują w drodze decyzji. W świetle art. 16 ust. 2 ustawy - do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 poz. 735 ze zm.) - zwanej dalej: "K.p.a.". Na decyzję organu I instancji przysługiwało natomiast skarżącemu zgodnie z art. 127 § 1 i 2 K.p.a. odwołanie do Komendanta Wojewódzkiego Policji za pośrednictwem Komendanta Powiatowego Policji w Krapkowicach w terminie 14 dni od daty jej doręczenia, nie zaś skarga do sądu administracyjnego.
W świetle powyższego, od zaskarżonej do Sądu w niniejszej sprawie decyzji, wydanej przez Komendanta Powiatowego Policji w Krapkowicach - działającego jako organ pierwszej instancji, przysługiwało skarżącemu odwołanie do organu wyższego stopnia, tj. Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu. Skarżący został o tym pouczony w zaskarżonej decyzji. Dostrzeżenia przy tym wymaga - co zostało ustalone na podstawie odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych sprawy - że skarżący nie wniósł takiego odwołania od decyzji Komendanta Powiatowego Policji w Krapkowicach do organu II instancji. Dopiero po rozpatrzeniu odwołania i wydaniu decyzji przez organ wyższej instancji, skarżącemu przysługiwałoby prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego.
W konsekwencji powyższych ustaleń Sąd uznał, że wniesiona w sprawie skarga jako dotycząca decyzji organu pierwszej instancji jest niedopuszczalna. W świetle bowiem art. 52 § 1 P.p.s.a. okoliczność ta stanowi negatywną przesłankę dopuszczalności skargi i powoduje, że skarga nie może być merytorycznie rozpoznana przez Sąd. Jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.