Uzasadnienie
L. C., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 11 czerwca 2012 r., Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych.
L. C. wraz ze skargą złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata Podniósł, iż znajduje się w trudnej sytuacji majątkowej, oświadczył, iż pozostaje w gospodarstwie domowym jedynie z żoną, ich łączny dochód miesięczny z tytułu emerytur wynosi brutto 2491 zł; posiadają majątek w postaci domu o powierzchni 68 m². Skarżący nie wykazał innego majątku należącego do niego lub jego małżonki, ani innych źródeł dochodu. Do wniosku skarżący załączył odcinki emerytur, swój i żony naliczone od marca 2012 r., kwoty emerytur na nich podane pokrywają się z kwotami wskazanymi przez skarżącego w formularzu wniosku i netto dają one kwotę 2104,30 zł (emerytura skarżącego 1637,83 zł, emerytura jego żony 466,47 zł).
Skarżący wskazał w uzasadnieniu wniosku, że musi wraz z żoną ponieść: koszty leczenia i leków na poziomie około 700 zł miesięcznie, koszty opału 2200 zł na rok, na życie zostaje im zatem około 970 zł m na miesiąc. Skarżący i jego żona są osobami schorowanymi, skarżący ma wszczepiony rozrusznik serca, przeszedł operację usunięcia prostaty z powodu nowotworu często dojeżdża do specjalistów w Opolu, ma III grupę inwalidzką. Do akt sprawy skarżący dołączył ponadto spis wydatków, według niego miesięcznie wydaje 242,97 zł, w tym 9,33 zł na podatek od nieruchomości, 57,97 zł na prąd, śmieci 14,52 zł, telefon 56,31 zł, gaz 41,37 zł, woda 63,12 zł. Załączył faktury w kserokopii potwierdzające powyższe wydatki.
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – zwanej dalej P.p.s.a., zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 245 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane:
- - w zakresie całkowitym, obejmującym ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego oraz zwolnienie od kosztów sądowych, które stosownie do art. 211 P.p.s.a. obejmują opłaty sądowe (jakimi na zasadzie art. 212 § 1 w związku z art. 234 § 2 P.p.s.a. są wpis i opłata kancelaryjna) i zwrot wydatków lub w zakresie częściowym, obejmującym tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, przy czym częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej kwoty pieniężnej.
Ustawodawca w art. 246 § 1 P.p.s.a., określił przesłanki udzielenia prawa pomocy osobie fizycznej, stanowiąc, że przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Sytuacja skarżącego wynikająca ze złożonego oświadczenia, które przyjęto za wiarygodne, uzasadnia przyjęcie, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny, a zatem spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Za poglądem takim przemawiają, oprócz analizy złożonego we wniosku oświadczenia, także przedłożone przez L. C. kserokopie dokumentów. Wynika z nich, że jego rodzina ponosi w miesiącu średnio ok. 426,30 zł wydatków związanych z opłatami na utrzymanie miejsca zamieszkania (w tym uśrednione miesięcznie koszty opału) i ok. 700 zł z tytułu kosztów leczenia. Na pozostałe wydatki skarżącemu i jego żonie pozostaje więc kwota ok. 978,13 zł, co przy uwzględnieniu faktu, iż do kosztów utrzymania koniecznego zalicza się ponadto koszty żywności, środków czystości, czy ubrania – wskazuje, że uzyskiwany dochód nie wystarczy na pokrycie kosztów wynagrodzenia adwokata czy też innych kosztów sądowych.
Zasadne zatem jest udzielenie skarżącemu prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie adwokata z urzędu
Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 1 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.