Uzasadnienie
A. W.-P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 5 lipca 2013 r., nr [...], wydaną w wyniku rozpoznania odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie brzeskim z dnia 24 kwietnia 2013 r., nr [...], nakazującej J. B., M. B. i W. B., właścicielom "A" spółka jawna, zamurowanie dwóch otworów okiennych zlokalizowanych w elewacji wschodniej i północnej budynku zlokalizowanego na działce nr [...] w [...] przy ul. [...], w terminie do dnia 25 lipca 2013 r. Zaskarżoną decyzją organ uchylił decyzję pierwszoinstancyjną w części określającej termin wykonania obowiązków i orzekł w tym zakresie o wyznaczeniu dnia 30 września 2013 r. jako terminu wykonania obowiązków nałożonych decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie brzeskim, a w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Na mocy zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 2 września 2013 r., przesłanych za pismami z dnia 3 września 2013 r. na adres do korespondencji podany w skardze, skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem w 2 egzemplarzach, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania te zostały doręczone skarżącej w dniu 6 września 2013 r., co wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki (k. 18 akt sądowych).
Skarżąca nie uiściła wpisu od skargi, o czym świadczy treść zapisku urzędowego z dnia 23 września 2013 r. (k. 20 akt sądowych), jak również nie nadesłała żądanych odpisów skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Na wstępie wskazać przyjdzie, że w pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., do jakich należą: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6).
Odnośnie braków formalnych skargi podać trzeba, że zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga winna czynić zadość wymaganiom stawianym pismom w postępowaniu sądowym. Wobec tego, w myśl art. 47 § 1 P.p.s.a, do skargi należy dołączyć jej odpisy dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Niedochowanie tego wymogu stanowi brak formalny skargi podlegający uzupełnieniu.
Ponadto, warunkiem skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego - niezależnie od ww. przesłanek dopuszczalności skargi - jest uiszczenie od niej wpisu. Stosownie bowiem do art. 230 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury - a do takich należy wniesiona skarga z uwagi na określony w niej przedmiot zaskarżenia - wynosi 500 zł.
Niezachowanie wymogów formalnych, jak również nieuiszczenie wpisu od skargi, może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków oraz do uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest powołany wyżej art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Dodać trzeba, że ostatnio powołana regulacja jest przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej normy z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i stanowi samodzielną podstawę prawną do odrzucenia skargi.
W rozpoznawanej sprawie Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie 2 egzemplarzy jej odpisów oraz do uiszczenia wpisu. Pisma Sądu, zakreślające termin wraz ze wskazaniem skutków jego niedochowania, zostały skutecznie doręczone skarżącej w dniu 6 września 2013 r. za pisemnym pokwitowaniem. Z tego względu, zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin rozpoczął bieg w dniu 7 września 2013 r. i upłynął z dniem 13 września 2013 r.
Zważywszy, że we wskazanym przez Sąd terminie (a nawet do czasu wydania niniejszego postanowienia), pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach jego niewykonania, nie doszło ani do uzupełnienia braku formalnego skargi ani do uiszczenia wymaganego wpisu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.