Uzasadnienie
A S.A. w [...], wniosła do tut. Sądu skargę na uchwałę Rady Miasta Opola Nr LXXI/745/10 z dnia 26 sierpnia 2010 r. w sprawie zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Opola.
Skarga ta została rozstrzygnięta wyrokiem z dnia 27 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Op 395/11,. w którego sentencji określono, że skarga dotyczyła uchwały "Rady Gminy w Opolu", jak również wskazano, że przedmiot zaskarżenia dotyczył uchwały w sprawie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego "gminy".
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej P.p.s.a, Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywista wadliwość może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami, przy czym "inne oczywiste omyłki" są swym charakterem zbliżone do niedokładności, błędu pisarskiego lub błędu rachunkowego (por. B. Dauter [w;], B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wydawnictwo Zakamycze 2005, s. 359-360). W żadnej natomiast mierze sprostowanie nie może prowadzić do zmiany zapadłego rozstrzygnięcia.
W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że przedmiotem skargi A S.A. w [...] była uchwała Rady Miasta Opola Nr LXXI/745/10 z dnia 26 sierpnia 2010 r. w sprawie zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Opola. Tak oznaczona uchwała organu, jakim była Rada Miasta Opola, była również przedmiotem rozstrzygnięcia Sądu.
Uwzględniając utrwaloną linię orzeczniczą, iż sprostowanie niedokładności (nieścisłości) może obejmować właściwe oznaczenie stron czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania lub pełnej ich nazwy (wyrok SN z dnia 18 czerwca 1998 r., II CKN 817/97, OSNC 1999, nr 1, poz. 16), należało dokonać stosownego sprostowania wskazanego wyroku.
Mając na względzie przytoczone okoliczności, dostrzeżone z urzędu wady w wyroku z dnia 27 grudnia 2011 r. były wynikiem oczywistej omyłki pisarskiej. Wobec tego niezbędne było ich sprostowanie, stąd na podstawie art. 156 §1 i §2 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.