Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...], Nr [...], Prezydent Miasta [...] zaopiniował pozytywnie wstępny projekt podziału na dwie części działek nr A, B oraz na trzy części działki nr C k.m. [...], obręb [...] w O., w związku z postępowaniem prowadzonym z urzędu przez wydział Gospodarki Nieruchomościami, Geodezji i Kartografii Urzędu Miejskiego w O. Na powyższe postanowienie zażalenie wnieśli J. M. i A. B. B Spółka Jawna w L., wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zarzucając istotne naruszenie przepisów prawa procesowego mających gwarancyjny charakter dla strony, a to art. 124 § 2 w zw. z art. 126 i art. 107 § 3 K.p.a., art. 7 i 8 K.p.a. oraz naruszenie § 8 uchwały Rady Miasta [...] z dnia [...] w sprawie zatwierdzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
W wyniku rozpatrzenia wniesionego zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. postanowieniem z dnia [...], Nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie Prezydenta Miasta [...].
W skardze na postanowienie organu odwoławczego skarżąca spółka jawna, wnosząc o uchylenie postanowień zapadłych w obu instancjach i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji, zarzuciła istotne naruszenie art. 124 § 2 w związku z art. 126 i art. 107 § 3 K.p.a., art. 7 i 8 oraz art. 8 ust. 1 uchwały Rady Miasta [...] Nr [...] z dnia [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wyrokiem z dnia 10 października 2006r. uwzględniając skargę B spółka jawna w L. uchylił zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...].
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O., zaskarżając wyrok w całości. Skargę oparto na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy P.p.s.a, zarzucając naruszenie art. 14 § 1 pkt 1 lit.c, 134 § 1 i art. 141 § 4 ustawy P.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 1 czerwca 2007r. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Opolu, uznając, iż skarga kasacyjna zawierała uzasadnione podstawy a ocena Sądu I instancji, że zaskarżone postanowienie naruszało art. 7, 8, 9 i 107 § 3 K.p.a. była błędna.
Pismem procesowym z dnia 12 listopada 2007r. strona skarżąca cofnęła skargę złożoną do Sądu Administracyjnego w dniu 10 kwietnia 2006r., dodając, że z dniem 10 października 2007r. nastąpiło przekształcenie w trybie art. 551 i nast. KSH spółki B spółka jawna w siedzibą w L., w spółkę A SA z siedzibą w L. przy ul. [...], przedkładając odpis aktualny z Krajowego Rejestru Sądowego A SA Dział 1, Rubryka 6.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Skarżący może rozporządzać skargą również po jej wniesieniu do chwili ogłoszenia wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady wiążące dla Sądu. Można odmówić uwzględnienia żądania skarżącego dopiero w sytuacji, jeżeli zmierza do obejścia prawa lub, gdy zostanie stwierdzone naruszenia prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub stanowiące przyczynę wznowienia postępowania przed organami administracji publicznej.
Dokonując oceny prawnej zaskarżonego aktu Sąd nie widzi podstaw do stwierdzenia niedopuszczalności cofnięcia skargi, mimo uchylenia przez Sąd I instancji zaskarżonego postanowienia wyrokiem z dnia 10 października 2006r., ponieważ zarzuty skargi oparte były na naruszeniu prawa procesowego i takie też były motywy rozstrzygnięcia Sądu, zaś zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego naruszenia te nie miały takiego charakteru, który uzasadniałby uchylenie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...].
Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko skarżącej, że dopuszczalne jest cofnięcie skargi po uchyleniu przez NSA wyroku i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania na tym samych zasadach, nawet jeśli sąd pierwszej instancji związany był określonymi wytycznymi.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 oraz art. 232 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.