Uzasadnienie
Wojewoda Opolski wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na uchwałę Rady Gminy Skoroszyce, z 29 grudnia 2005 r., nr XXXV/186/05, w sprawie regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków. W skardze tej podnosząc zarzut istotnego naruszenia przez uchwałę art. 19 ust 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2006 r., Nr 123, poz. 858), Wojewoda wniósł o stwierdzenie jej nieważności.
W odpowiedzi na skargę Gmina Skoroszyce podniosła, iż w dnia 28 grudnia 2006 r. Rada Gminy podjęła nową uchwałę w sprawie regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków, nr III/11/06. Wobec zatem bezprzedmiotowości postępowania Gmina wniosła o umorzenie postępowania.
Ustosunkowując się do wniosku Gminy Skoroszyce Wojewoda Opolski, w piśmie z dnia 15 stycznia 2007 r. oświadczył, iż w związku z podjęciem przez Radę Gminy Skoroszyce uchwały z dnia 28 grudnia 2006 r., nr III/11/06, cofa skargę. Wskazał przy tym, iż uchwała z dnia 28 grudnia 2006 r. uchyla zaskarżoną uchwałę, a jej publikacja nastąpi w jednym z najbliższych Dzienników Urzędowych Województwa Opolskiego.
W dniu 19 stycznia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, wezwał Gminę Skoroszyce do złożenia oświadczenia, czy zaskarżona uchwała wywołała skutki prawne oraz czy zarówno zaskarżona jak i uchylająca ją uchwała z dnia 28 grudnia 2006 r., zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego. (ze wskazaniem daty publikacji, dziennika i pozycji, pod którymi zostały opublikowane).
Odpowiadając na wezwania Sądu, w piśmie z dnia 24 stycznia 2007 r., Wójt Skoroszyc oświadczył, iż zaskarżona uchwała została opublikowana w dniu 22 grudnia 2006 r. w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego Nr 94, poz. 2757 i nie wywołała skutków prawnych. Uchylająca ją uchwała z dnia 28 grudnia 2006 r., została zaś opublikowana w dniu 23 stycznia 2007 r., w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego Nr 4, poz. 92.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Postępowanie podlega umorzeniu.
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może zrezygnować z sądowej kontroli, poprzez cofnięcie skargi. Oświadczenie skarżącego o cofnięciu skargi, co do zasady jest wiążące dla sądu i w myśl art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. skutkuje umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego. Za niedopuszczalne uznaje się cofnięcie skargi jedynie wtedy, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie do wskazanych przepisów, dokonane przez skarżącego cofnięcie skargi, uznać należało za skuteczne. W piśmie z dnia 15 stycznia 2007 r. Wojewoda Opolski wyraźnie bowiem oświadczył, iż cofa wniesioną skargę. Jednocześnie zaś zaskarżona uchwała, zgodnie z oświadczeniem Wójta Skoroszyc, nie wywołała żadnych skutków prawnych, a ponadto wyeliminowana została z obrotu prawnego w ramach autokontroli, dokonanej w oparciu o art. 54 § 3 P.p.s.a.
W związku z podjętym działaniem autokontrolnym organu gminy odnotować przyjdzie, iż w myśl art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jednocześnie uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a., skutkuje bezprzedmiotowością postępowania, co stanowi również przesłankę umorzenia postępowania, tyle że w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
W niniejszej sprawie uwzględniając w całości żądanie zawarte w skardze Rada Gminy Skoroszyce podjęła uchwałę z dnia 28 grudnia 2006 r., na mocy której zaskarżona uchwała została uchylona. Skoro zatem zaskarżona uchwała nie wywołała skutków prawnych i wyeliminowana została z obrotu prawnego uznać należało, iż w niniejszej sprawie, nie zachodzą negatywne przesłanki umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego, określone w art. 60 P.p.s.a. Z tego też względu dokonane w niniejszej sprawie cofnięcie skargi uznać należało za skuteczne. Wobec zaś skutecznego cofnięcia skargi, stwierdzić należało, iż w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka umorzenia postępowania wskazana w art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, należało orzec, jak w sentencji.