Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wyrokiem z dnia 22 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Op 4/18, uchylił zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez R. S. decyzję PPO Przedsiębiorstwa Państwowego z siedzibą w Strzelcach Opolskich z dnia 14 listopada 2017 r. oraz poprzedzającą ją decyzję ww. organu z dnia 4 października 2017 r., nr [...].
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony stronom postępowania, w tym pełnomocnikowi skarżącego w dniu 19 marca 2018 r. (por. potwierdzenie odbioru przesyłki, k-93 akt).
W dniu 29 marca 2018 r. pełnomocnik skarżącego nadał za pośrednictwem poczty wniosek o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 22 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Op 4/18, w zakresie orzeczenia o kosztach postępowania, tj. zwrotu skarżącemu kosztów postępowania – kosztów korespondencji (równowartości trzech listów poleconych wysłanych za pośrednictwem poczty).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje
Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.) - zwanej dalej jako: "P.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie, jak w niniejszej sprawie, dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 P.p.s.a.). Orzeczenie uzupełniające wyrok, co do zwrotu kosztów może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 P.p.s.a.).
W wyroku z dnia 22 lutego 2018 r. nie orzeczono o przyznaniu skarżącemu zwrotu kosztów postępowania z tytułu kosztów korespondencji, tj. równowartości trzech listów poleconych wysłanych za pośrednictwem poczty, w łącznej wysokości 15,60 zł 3x5,20zł). Pełnomocnik skarżącego, pomimo otrzymania odpisu wniosku pełnomocnika skarżącego w tym przedmiocie nie ustosunkował się do tego żądania, ani też nie zakwestionował wysokości kosztów poniesionej przez skarżącego korespondencji.
Zgodnie z art. 200 P.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd I instancji skarżącemu przysługuje od organu, który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zgodnie zaś z art. 205 § 1 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku lub dochodu utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Przepis ten pozwala na zasądzenie przez sąd zarówno kosztów wskazanych w tym przepisie, jak i innych poniesionych przez stronę kosztów, jeżeli są one niezbędne do celowego dochodzenia praw.
W ocenie Sądu, bezspornym jest, że koszt korespondencji poniesiony przez skarżącego stanowi jego wydatek niezbędny. W tym zakresie Sąd podzielił stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w postanowieniu z dnia 15 kwietnia 2016 r., sygn. akt I OZ 358/16 (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń NSA, www.orzeczenia.nsa.gov.pl), wydane w podobnej sprawie skarżącego.
Z tych względów, na podstawie art. 157 § 2 i 3 w związku z art. 200 P.p.s.a. i art. 205 § 1 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.