Uzasadnienie
Przedmiotem skargi S. H., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Nysy z dnia [...], nr [...], o odmowie przyznania S. H. zasiłku okresowego.
Postanowieniem z dnia 18 października 2010 r. Sąd odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy, a zażalenie na to postanowienie zostało w dniu 9 grudnia 2010 r. (sygn. akt I OZ 931/10) oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Wyrokiem z dnia 10 lutego 2011 r. Sąd oddalił skargę S. H. w niniejszej sprawie. W dniu 7 marca 2011 r. doręczono skarżącej odpis wyroku wraz z uzasadnieniem, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki (k. 128 akt sądowych).
Pismem z dnia 10 lutego 2011 r., nadanym przesyłką pocztową w tym samym dniu (data stempla pocztowego), skarżąca ponownie zwróciła się o przyznanie prawa pomocy.
Zarządzeniem z dnia 4 kwietnia 2011 r. Sąd, po wcześniejszym wezwaniu skarżącej do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, pozostawił przedmiotowy wniosek bez rozpoznania wobec nadesłania druku PPF po upływie wyznaczonego terminu siedmiu dni. Zarządzenie to zostało doręczone skarżącej w dniu 11 kwietnia 2011 r., do rąk jej syna – D. H. (dorosłego domownika), co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki (k. 140 akt sądowych). Wraz z doręczeniem odpisu zarządzenia Sąd pouczył skarżącą o sposobie i terminie zaskarżenia zarządzenia, a także o skutkach niedochowania terminu do złożenia zażalenia (k. 139 akt sądowych).
W dniu 21 kwietnia 2011 r. do tut. Sądu wpłynęło zażalenie skarżącej na zarządzenie z dnia 4 kwietnia 2011 r., nadane przesyłką pocztową w dniu 19 kwietnia 2011 r. (k. 142 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie należało odrzucić.
Zgodnie z dyspozycją art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Z kolei, jak wynika z art. 178 ustawy P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W rozpoznawanej sprawie, w dniu 11 kwietnia 2011 r. Sąd skutecznie doręczył S. H. zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku dotyczącego przyznania prawa pomocy, pouczając jednocześnie skarżącą o prawie jego zaskarżenia w drodze zażalenia, które należy wnieść do Sądu - stosownie do art. 194 § 2 § P.p.s.a. - w terminie siedmiu dni od doręczenia zarządzenia, a także informując o skutkach niedochowania terminu do złożenia zażalenia. Doręczenia dokonano w trybie tzw. doręczenia zastępczego, do rąk dorosłego domownika, tj. do rąk pełnoletniego syna skarżącej – D. H. Zgodnie z art. 72 § 1 P.p.s.a., jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Wymagany termin do złożenia zażalenia rozpoczął bieg w dniu 12 kwietnia 2011 r., bowiem - po myśli art. 83 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 111 § 2 K.c. - w sytuacji gdy początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.
Bieg omawianego siedmiodniowego terminu zakończył się natomiast z końcem dnia 18 kwietnia 2011 r. (poniedziałek) Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, tj. koperty z uwidocznioną na niej pieczęcią Urzędu Pocztowego w N., skarżąca nadała przesyłkę zawierającą zażalenie na zarządzenie tut. Sądu z dnia 4 kwietnia 2011 r. dopiero w dniu 19 kwietnia 2011 r., a więc z jednodniowym opóźnieniem.
Ponieważ skarżąca, wbrew prawidłowemu pouczeniu, nie wniosła zażalenia w wymaganym terminie, Sąd zobligowany był zażalenie to odrzucić, na podstawie cyt. wyżej art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.