Uzasadnienie
I. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 8 maja 2014 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 4 lutego 2014 r., nakazującą M. K. wykonanie określonych robót budowlanych w budynku przy ul. [...] w [...].
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 28 lipca 2014 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia.
Powyższe wezwanie przesłano na adres skarżącego podany w skardze. Jak wynika z adnotacji na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, w dniu 1 sierpnia 2014 r. doręczyciel nie zastał adresata pod tym adresem i nie mógł doręczyć mu przesyłki, stąd pozostawiono ją w placówce pocztowej [...], o czym umieszczono zawiadomienie w skrzynce oddawczej adresata. Wydanie przesyłki I. J. w placówce pocztowej nastąpiło natomiast w dniu 20 sierpnia 2014 r.
Według wyjaśnień Poczty Polskiej S.A. - Biura Ładu Korporacyjnego i Zgodności Dział Operacyjny w [...], zawartych w piśmie z dnia 12 września 2014 r., przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi awizowana była w dniu 1 sierpnia 2014 r., powtórne zawiadomienie miało miejsce w dniu 11 sierpnia 2014 r., a ostatecznie wydano ją w dniu 20 sierpnia 2014 r., przy czym jej odbiór adresat pokwitował osobiście.
Skarżący uiścił wpis od skargi w dniu 26 sierpnia 2014 r., o czym świadczy dowód wpłaty (k. 28 a. sąd.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
skargę należało odrzucić.
Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego jest terminem ustawowym i nie podlega przedłużeniu (por. postanowienie NSA z 4 lipca 2008 r., II OZ 721/08, LEX nr 493650).
W sytuacji, gdy pomimo wezwania należny wpis nie został uiszczony w ustawowym terminie, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. W myśl art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.
W rozpoznawanej sprawie termin do uiszczenia przez skarżącego wpisu od skargi upłynął bezskutecznie z dniem 25 sierpnia 2014 r. Należało bowiem przyjąć, że pomimo odbioru przez skarżącego dniu 20 sierpnia 2014 r. przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu, już w dniu 18 sierpnia 2014 r. nastąpiła fikcja prawna doręczenia tej przesyłki.
Pierwsze awizo powyższej przesyłki miało bowiem miejsce w dniu 1 sierpnia 2014 r. Zgodnie zaś z art. 73 § 1-3 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 tej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy.
Na zasadzie art. 73 § 4 P.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy.
Powołany wyżej przepis ustanawia konstrukcję prawną domniemania doręczenia pisma, które uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia, jakim jest pozostawione w jego skrzynce oddawczej awizo, opatrzone datą i podpisem doręczyciela. Domniemanie to polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu i z tą datą wiążą się skutki procesowe. Za datę doręczenia złożonego pisma należy przyjmować zatem datę, w której upłynął termin jego odbioru, jeżeli przed jego upływem adresat nie zgłosił się po odbiór. Jak jednolicie wskazuje się w orzecznictwie i literaturze, fakt odebrania pisma po upływie terminu, z którym wiąże się domniemanie doręczenia, nie zmienia skutków procesowych zaistniałego domniemania. Nawet jeśli po upływie terminu odbioru pisma pismo zostanie w sposób nieprawidłowy wydane adresatowi, datą doręczenia jest ostatni dzień określonego w zawiadomieniu terminu wydania pisma, a nie data faktycznego jego doręczenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 września 2012 r., II FZ 762/12, LEX nr 1221338 oraz H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz" pod red. T. Wosia, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2011, s. 469 i powołane tam orzecznictwo). Oznacza to, że późniejsze wydanie przesyłki pocztowej niż data doręczenia wynikająca z fikcji doręczenia, przewidzianej w art. 73 § 4 P.p.s.a., pozbawione jest znaczenia prawnego.
W realiach niniejszej sprawy należy przyjąć, że termin, o jakim mowa w art. 73 § 4 P.p.s.a., rozpoczął bieg w dniu 2 sierpnia 2014 r., gdyż pierwsze awizowanie przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu miało miejsce w dniu 1 sierpnia 2014 r. Powtórne awizo nastąpiło w dniu 11 sierpnia 2014 r. Ostatni - czternasty dzień od daty pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej przypadał natomiast na 15 sierpnia 2014 r. (piątek), będący dniem wolnym od pracy. Z tego względu, stosownie do treści art. 83 § 2 P.p.s.a., za ostatni dzień terminu należało przyjąć następny dzień po dniach wolnych od pracy. Stosownie do tego, przesyłkę skierowaną do skarżącego, zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu, należało uznać za doręczoną w dniu 18 sierpnia 2014 r. (poniedziałek). Zakreślony w wezwaniu siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi rozpoczął więc bieg w dniu 19 sierpnia 2014 r. i upłynął z dniem 25 sierpnia 2014 r. Wobec tego czynność uiszczenia wpisu, dokonana przez skarżącego w dniu 26 sierpnia 2014 r., nastąpiła po upływie ustawowego terminu.
Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności faktyczne i prawne, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
Orzeczenie o zwrocie wpisu od skargi uzasadnia przepis art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
- - ---------------------- 3