Uzasadnienie
Skarżący F. K. w dniu 18 czerwca 2006 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), wniósł za pośrednictwem Wojewody [...], skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na postanowienie w/w organu z dnia [...], Nr [...] utrzymujące w mocy rozstrzygniecie organu I instancji o przekazaniu według właściwości Wojewodzie [...] pisma w sprawie udzielenia informacji dotyczącej rejestracji wymienionych w piśmie osób jako osoby bezrobotne.
W odpowiedzi na skargę z dnia 3 lipca 2006 r. Wojewoda [...] odnosząc się merytorycznie do zarzutów skargi, wniósł o jej oddalenie w całości.
Zważyć należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu posiadał wiedzę, iż skarżący F. K. jest osobą całkowicie ubezwłasnowolnioną prawomocnym od dnia 12 sierpnia 1999 r., postanowieniem Sądu Rejonowego w C., w związku z czym nie ma on zdolności do czynności prawnych i w związku z tym w jego imieniu występuje opiekun prawny powołany przez sąd, którym jest pani M. K. Informacje te zostały zawarte w odpowiedzi na skargę z dnia 27 czerwca 2006 r. udzieloną przez Kierownika Miejsko - Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P., w sprawie toczącej się przed tut. Sądem, o sygn. akt II SAB/Op 190/06. Ponadto z nadesłanych akt administracyjnych wynika, że M. K. jest opiekunem prawnym F. K. na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w O. III Wydział Rodzinny i Nieletnich z dnia [...], sygn. akt [...].
Wobec powyższych okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wezwał M. K., pismem z dnia 7 lipca 2006 r., do uzupełnienia braków formalnych skargi F. K. z dnia 15 czerwca 2006 r., przez zatwierdzenie czynności wniesienia skargi, a to w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
Do dnia wydania niniejszego postanowienia, M. K. nie zastosowała się do wezwania Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Skargę należało odrzucić.
Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia.
Dokonując oceny niniejszej skargi pod wyżej wskazanym kątem należało stwierdzić, że skarga ta podlegała odrzuceniu z powodu nieuzupełnienia braku formalnego skargi w wyznaczonym przez Sąd terminie oraz braku zdolności procesowej skarżącego.
W myśl art. 26 § 1 i art. 27 p.p.s.a. zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność procesową) mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych. Osoba fizyczna niemająca natomiast zdolności do czynności w postępowaniu, może je podejmować tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego.
W przypadku, gdy skargę do sądu wniosła osoba, która nie ma zdolności procesowej, przepisy art. 31 p.p.s.a. przewidują możliwość uzupełnienia braków tej zdolności, poprzez wejście do postępowania przedstawiciela ustawowego tej osoby. Jeżeli strona posiada przedstawiciela ustawowego, sąd powinien wówczas wezwać go, w zakreślonym terminie, do toczącego się postępowania sądowego.
Sytuacja taka miała miejsce w niniejszej sprawie. Pismem z dnia 7 lipca 2006 r. Sąd wezwał opiekuna prawnego skarżącego – M. K. do usunięcia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – przez zatwierdzenie czynności wniesienia skargi. Wezwanie to doręczono adresatowi osobiście w dniu 12 lipca 2006 r., o czym świadczy adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Pomimo tego, że termin do dokonania żądanej czynności upłynął w dniu 19 lipca 2006 r., M. K. nie zastosowała się do wezwania Sądu.
Wobec powyższego Sąd uznał skargę za niedopuszczalną i na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 i 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.