Uzasadnienie
Pismem procesowym z dnia 27 września 2019 r. G. M. (zwany dalej także skarżącym), prowadzący działalność gospodarczą pod firmą: A z siedzibą w [...](kod pocztowy [...]), w powiecie wrocławskim, w województwie dolnośląskim (patrz: wydruk z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej znajdujący się w aktach administracyjnych sprawy), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 4 września 2019 r., nr [...], utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej w wysokości 11.100 zł. Kara pieniężna została nałożona na podstawie art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 58).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi, sąd - w pierwszej kolejności - zobowiązany jest zbadać swoją właściwość miejscową do jej rozpoznania, a dopiero w następstwie tego ustalenia skargę rozpoznać bądź przekazać ją według właściwości innemu sądowi administracyjnemu.
O właściwości miejscowej sądów administracyjnych traktuje art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), zwanej dalej P.p.s.a. W myśl tego przepisu, do rozpoznania sprawy właściwy jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
W rozporządzeniu z dnia 15 maja 2012 r. zmieniającym rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2012 r. poz. 604, dalej: "rozporządzenie zmieniające") Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej przewidział jednakże wyjątek od powyższej zasady. Zgodnie bowiem z § 1 rozporządzenia zmieniającego, rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.
Stosownie natomiast do art. 59 § 1 P.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozporządzeniem z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r., Nr 72, poz. 652) utworzył czternaście wojewódzkich sądów administracyjnych, wśród których wskazał jako właściwy dla obszaru województwa dolnośląskiego - Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu.
Z akt sprawy wynika, że skarżący prowadzi działalność gospodarczą w [...] (kod pocztowy [...]) w powiecie wrocławskim, co oznacza, że jest to obszar województwa dolnośląskiego. W związku z tym oraz w oparciu o ww. przepisy, a także uwzględniając podstawę prawną decyzji, tut. Sąd ustalił, że właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. Dodatkowo Sąd zauważa, że organ w zaskarżonej decyzji prawidłowo pouczył o tym, że podlega ona zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 59 § 1 P.p.s.a.