Uzasadnienie
D. L., pismem procesowym z dnia 7 lipca 2014 r., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 22 maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania.
Na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu, skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie do dokonania żądanej czynności, skarżąca zwróciła się o przyznanie prawa pomocy oraz złożyła zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego, wzywające do uiszczenia wpisu od skargi.
Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2014 r. referendarz sądowy odmówił D. L. przyznania prawa pomocy, uzasadniając to niespełnieniem przez nią przesłanek materialnych z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), warunkujących przyznanie tego prawa. W szczególności podniósł, że skarżąca nie wykazała swej złej sytuacji bytowej, tj. nie przedłożyła właściwych dokumentów źródłowych.
Na skutek złożonego sprzeciwu na ww. orzeczenie referendarza sądowego, Wojewódzki Sąd Administracyjny prawomocnym postanowieniem z dnia 20 lutego 2015 r., odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy.
W dniu 24 kwietnia 2015 r., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił z kolei zażalenie skarżącej na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II tut., wzywające do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł.
Wobec powyższego, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 7 maja 2015 r., działającego na zasadzie art. 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, doręczono skarżącej pismo z dnia 8 maja 2015 r. informujące o wynikającym z zarządzenia z dnia 12 sierpnia 2014 r., obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego pisma, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo to zostało doręczone skarżącej w dniu 25 maja 2015 r., o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru (por.:k -100 akt sądowych).
Do dnia wydania niniejszego postanowienia, w sprawie nie uiszczono wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) - zwanej P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Podstawą określającą wysokość należnego w niniejszej sprawie wpisu od skargi, jest § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193 z późn. zm.). Zgodnie z przywołanym przepisem, wpis stały wynosi w sprawach skarg na, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu ewidencji ludności i dowodów osobistych – 100 zł.
Skarżącej nie zostało przyznane przez Sąd prawo pomocy w zakresie zwolnienia, chociażby częściowego, od kosztów sądowych. Ponadto, zażalenie skarżącej wniesione na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu od skargi, zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wobec tego, Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu wyznaczył skarżącej termin do uiszczenia wymaganego wpisu od skargi. Wpis ten skarżąca obowiązana była opłacić w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma informującego, pod rygorem odrzucenia skargi, o czym skarżąca została pouczona. Pismo informujące o wskazanej treści, zostało doręczone skarżącej osobiście, w dniu 25 maja 2015 r., a zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu, upłynął z dniem 1 czerwca 2015 r. (poniedziałek). W sprawie nie został uiszczony należny wpis od skargi.
Skoro skarżąca nie opłaciła skargi, skargę tę należało odrzucić, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a, zgodnie z którym skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu orzekł, jak w sentencji.