Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 4 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, oddalił skargę M. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 28 kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego.
Pismem z dnia 6 listopada 2014 r. skarżący zwrócił się o nadesłanie odpisu zapadłego wyroku wraz z uzasadnieniem, co nastąpiło w dniu 9 grudnia 2014 r. (por. adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu doręczenia przesyłki sądowej – k:41 akt sądowych).
Następnie, w ustawowym terminie skarżący wniósł na powyższe rozstrzygnięcie skargę kasacyjną, którą sporządził osobiście.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę kasacyjną należało odrzucić.
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. – zwana dalej: "P.p.s.a."), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Z kolei stosownie do treści art. art. 175 § 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna może być sporządzona jedynie przez adwokata lub radcę prawnego, a sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami może zostać sporządzona również przez doradcę podatkowego.
Powyższy przepis wprowadza tzw. przymus adwokacko-radcowski, oznaczający bezwzględny obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez wskazanych powyżej fachowych pełnomocników (z okoliczności sprawy nie wynika, aby skarga kasacyjna była sporządzona przez podmioty wskazane w § 2 art. 175 P.p.s.a.).
Niespełnienie wymogu wynikającego z art. 175 P.p.s.a. jest z kolei brakiem nieusuwalnym i czyni wniesienie skargi kasacyjnej niedopuszczalnym (por. postanowienie NSA z 5 marca 2004 r., sygn. akt OSK 69/04 – dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl oraz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. II, Wolters Kluwer Zakamycze 2006, s. 409).
Zatem z uwagi na tzw. przymus adwokacko - radcowski, skarga kasacyjna sporządzona samodzielnie przez stronę, która nie posiada kwalifikacji określonych w art. 175 P.p.s.a. jest niedopuszczalna, co prowadzi do jej odrzucenia na podstawie art. 178 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Tym samym, skoro wniesiona przez skarżącego skarga kasacyjna z dnia 6 stycznia 2015 r. nie została sporządzona przez podmiot do tego uprawniony, Sąd zobligowany jest do jej odrzucenia jako niedopuszczalnej. Z treści tej skargi nie wynika natomiast, aby sam skarżący należał do określonego w przytoczonym powyżej przepisie kręgu podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi kasacyjnej. Nie wynika to również z akt administracyjnych i sądowych sprawy
Warto odnotować, że skarżący został pouczony o zasadach sporządzania i wnoszenia skargi kasacyjnej, które zostało zawarte w piśmie sądowym z dnia 4 grudnia 2014 r., doręczonym skarżącemu wraz z odpisem sentencji i uzasadnienia zapadłego w sprawie wyroku (por.: k-40 akt sądowych).
Z wyżej podanych przyczyn faktycznych i prawnych, należało odrzucić skargę kasacyjną, co Sąd działając na zasadzie art. 178 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji.