Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2011r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu, ustanowił S. W., radcę prawnego z urzędu, w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej ul. [...] w [...] na postanowienie Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 1 lipca 2011r., nr [...]. Na podstawie wydanego przez referendarza sądowego orzeczenia, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w Opolu, na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony radca prawny T. S..
W dniu 21 lutego 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji. Z protokołu rozprawy, podczas której zapadło orzeczenie wynika, że pełnomocnik skarżącego – radca prawny T. S. uczestniczył w posiedzeniu sądu i złożył wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Oświadczył ponadto, że koszty te nie zostały opłacone przez skarżącego, ani w części, ani w całości.
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje:
W myśl art. 250 P.p.s.a., wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady przyznawania wynagrodzenia reguluje natomiast rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia wynagrodzenie minimalne radcy prawnego występującego przed sądem administracyjnym wynosi 240 złotych. Natomiast wraz z należnym podatkiem VAT wnoszącym 23% daje to kwotę 295,20 złotych.
W niniejszej sprawie ustanowiony z urzędu pełnomocnikiem S. W., radca prawny T. S. występował w jego imieniu na rozprawie przed tut. Sądem i wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
W tym stanie rzeczy, wobec poprawnego wniosku, zawierającego stosownie do § 16 podanego wyżej rozporządzenia, oświadczenie o nieopłaceniu kosztów, należało orzec o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane w ramach prawa pomocy przyznanego z urzędu, co też referendarz orzekł jak w sentencji. Nie orzeczono natomiast o zwrocie niezbędnych wydatków, albowiem pełnomocnik nie wniósł o ich przyznanie.