Uzasadnienie
K. G. pismem z dnia 23 września 2013 r., zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z prośbą o pomoc w sprawie dofinansowania remontu łazienki dla osoby niepełnosprawnej, o orzeczonej I grupie inwalidzkiej. Poinformowała, że w tej sprawie OPS w [...] przydzielił jej w 2012 r. – 100 zł, a w 2013 r. – 200 zł. W dalszej części pisma wyraziła żal z powodu braku zainteresowania ze strony organów pomocy społecznej osobami takimi jak ona, które są obecnie schorowane, nieporadne i biedne, ale które w przeszłości wiele uczyniły dobrego dla rozwoju kraju.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu, jako zaskarżony przez K. G. akt wskazało decyzję tego organu z dnia 1 marca 2013 r., nr [...], którą uchyliło decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia 5 września 2012 r., nr [...], przyznającą K. G. specjalny zasiłek celowy na częściowy zakup urządzeń sanitarnych oraz wykonanie łazienki, w łącznej kwocie 200 zł jednorazowo.
W wykonaniu zarządzenia sędziego z dnia 30 października 2013 r., wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez wskazanie decyzji, które wzywana skarży (nie zgadza się z nimi) oraz wskazanie dat tych decyzji oraz organu, który je wydał.
Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona osobiście skarżącej w dniu 6 listopada 2013 r., co potwierdza adnotacja i podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki (por.: k-10 akt sądowych).
Do dnia wydania niniejszego postanowienia, K. G. nie uzupełniła braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga wniesiona do sądu administracyjnego, powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
W rozpatrywanej sprawie skarga nie spełniała wymogów z art. 57 § 1 P.p.s.a. Konieczne stało się zatem wezwanie skarżącej do sprecyzowania skargi. Sąd nie może bowiem domyślać się jaki konkretnie akt lub czynność jest przedmiotem skargi, ani też sam dokonywać wyboru, gdyż to obowiązkiem skarżącego jest dokładne i jednoznaczne wskazanie przedmiotu zaskarżenia. Wpływ na takie stanowisko Sądu miała niewątpliwie treść skargi, z której wynika, że skarżąca nie jest zadowolona z rozstrzygnięć organów pomocy społecznej, którymi to decyzjami przyznano jej pomoc w 2012 r. i 2013 r. odpowiednio w wysokości 100 zł i 200 zł.
Analiza natomiast akt administracyjnych wskazuje, że Ośrodek Pomocy Społecznej w [...] przyznał skarżącej decyzją z dnia 5 września 2012 r. kwotę 200 zł zasiłku celowego, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu decyzją z dnia 1 marca 2013 r. uchyliło ww. decyzję organu I instancji i sprawę przekazało do ponownego rozpoznania. Tym samym, Sąd nie był uprawniony do ustalenia oraz samodzielnego określenia przedmiotu zaskarżenia (decyzji, którą strona skarży). Wobec zatem niesprecyzowania skargi w wyznaczonym terminie, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów, skargę K. G. należało odrzucić, o czym Sąd orzekł jak w sentencji.