Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 maja 2004 r. (sygn. akt II SA/Op 89/04) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę T. H., w której skarżący domagał się uchylenia rozstrzygnięć Dziekana oraz Rektora Uniwersytetu [...] o skreśleniu jego osoby z listy studentów.
W dniu 11 lipca 2006 r. wpłynęło do tut. Sądu pismo T. H. z dnia 3 lipca 2006 r. w którym skarżący wniósł o wznowienie postępowania w jego sprawie.
Pismem z dnia 14 lipca 2006 r. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi, przez: nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz podanie ustawowej podstawy wznowienia i daty, kiedy skarżący dowiedział się o tej podstawie.
Wezwanie skutecznie doręczono skarżącemu w dniu 20 lipca 2006 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżący nie zastosował się do wezwania Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia.
Dokonując oceny niniejszej skargi pod wyżej wskazanym kątem należało stwierdzić, że skarga ta podlegała odrzuceniu z powodu niewykonania w terminie zarządzenia Sądu, a to nieuzupełnieniu braków formalnych skargi przez nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz podanie ustawowej podstawy wznowienia i daty, kiedy skarżący dowiedział się o tej podstawie.
W myśl bowiem art. 270 p.p.s.a. w przypadkach przewidzianych w dziale VII p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym, a termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub przedstawiciel ustawowy (art. 277 p.p.s.a.).
Skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zatem w myśl art. 47 p.p.s.a. – do skargi należy dołączyć jej odpis. Ponadto skarga ta powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia (art. 279 p.p.s.a.).
Zważyć należy, iż powyższe elementy kształtują szczególną, obligatoryjną treść skargi o wznowienie postępowania, pozwalającą na określenie zakresu i podstaw oraz dopuszczalności wznowienia postępowania. Dlatego podanie podstawy wznowienia powinno zawierać powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271 – 273 uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie. Określenie podstawy wznowienia wpływa bowiem zarówno na dopuszczalność wznowienia, jak i na zakres rozpoznania sprawy.
Niezachowanie wymogów formalnych skargi, powoduje wezwanie skarżącego przez Sąd w wyznaczonym terminie, do uzupełnienia braków formalnych skargi, a w razie jego niezachowania – odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 276 p.p.s.a. Przepisy te stanowią bowiem, że Sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie.
Z powyższych względów, Sąd pismem z dnia 14 lipca 2006 r. wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, przez: nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz podanie ustawowej podstawy wznowienia i daty, kiedy skarżący dowiedział się o tej podstawie.
Doręczenia zastępczego wezwania, dokonano w dniu 20 lipca 2006 r., w trybie art. 72 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do rąk dorosłego domownika B. H. – ojca skarżącego, o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Zgodnie z przywołaną regulacją, jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Skoro doręczenie było skuteczne, termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 27 lipca 2006 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu, T. H. nie zastosował się do wezwania Sądu.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.