Uzasadnienie
I. J. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 12 sierpnia 2013 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 15 kwietnia 2013 r., nr [...], nakazującą M. K., D. K., M. J. i I. J. usunięcie nieprawidłowości stanu technicznego budynku mieszkalnego przy ul. [...] w [...], poprzez wykonanie nowych schodów komunikacji miedzy kondygnacjami w sposób przedstawiony na rysunkach technicznych sporządzonych 22 marca 2013 r. przez mgr inż. J. C. Pismem z dnia 19 listopada 2013 r. I. J., reprezentowany przez pełnomocnika- radcę prawnego- E. J., wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wywodząc, że jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki oraz grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody.
W uzasadnieniu wniosku podniósł, że obowiązek usunięcia nieprawidłowości stanu technicznego budynku winien dotyczyć tylko 4 stopni nie zaś całego ciągu komunikacyjnego pomiędzy kondygnacjami budynku. Wykonanie nałożonego przez organ obowiązku, w razie uchylenia zaskarżonej decyzji przez Sąd, spowoduje konieczność poniesienia znacznych nakładów finansowych. Dodał, że wykonanie schodów pomiędzy kondygnacjami spowoduje naruszenie wykonywania prawa własności przysługującego właścicielowi lokalu nr A. Z kolei wykonanie na parterze budynku drzwi wejściowych do lokalu nr B, pozbawi go prawa korzystania z części wspólnej nieruchomości i spowoduje powstanie nowego sposobu wykonywania prawa własności. Zarzucił, że ten sam organ nadzoru budowlanego, który wydał decyzję nakazującą wykonanie nowych schodów pomiędzy kondygnacjami uznał jednocześnie, że zachodzi uzasadniona obawa, co do stanu technicznego i wytrzymałości stropu, na którym ma zastać oparty nowy ciąg komunikacyjny.
Zaakcentował, że współwłaściciele budynku M. i D. K. zlecili wykonanie nowych schodów z betonu opierając ich konstrukcję o istniejący strop, powyższe może spowodować nadmierne obciążenie stropu a w konsekwencji może zagrażać życiu i zdrowiu pozostałych właścicieli oraz osób korzystających z nieruchomości a nawet doprowadzić do zawalenia stropu.
Postanowieniem z 16 grudnia 2013 r. WSA w Opolu wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.
Zażalenie na to postanowienie wniesione przez uczestników postępowania M. i D. K. zostało uwzględnione przez Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z 11 lutego 2014 r., sygn. akt II OZ 138/14 uchylił orzeczenie sądu I instancji. Sąd II instancji nakazał ocenę przesłanek wstrzymania wykonania decyzji w odniesieniu do całokształtu sprawy, a przede wszystkim nałożenia obowiązku na wszystkie strony postępowania, będące współwłaścicielami nieruchomości oraz zakresu wykonanych już prac.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności będących jej przedmiotem.
Stosownie do treści art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Z przywołanego uregulowania wynika, że przewidziana w nim instytucja ma za cel tymczasowe ukształtowanie stosunków. W szczególności tymczasowa ochrona mająca na celu zapobieżenie powstaniu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, następuje do czasu rozpoznania skargi przez sąd. Postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności nie przesądza ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie, gdyż ma jedynie charakter wpadkowy, a jego byt prawny kończy się z chwilą wydania wyroku.
Jeżeli wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności co do zasady, i dopiero w drodze wyjątku Sąd może wstrzymać wykonanie, jeżeli zachodzą przesłanki z art. 61§ 3 P. p.s.a., to po ponownym rozpatrzeniu wniosku skarżącego należy podzielić pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarty w postanowieniu z 11 lutego 2014 r., że rozstrzygnięcie musi uwzględniać zakres obowiązków nałożonych zaskarżoną decyzją.
Decyzja nr [...] wydana przez organ odwoławczy, a utrzymująca w mocy decyzję PINB w Opolu odnosząc się do stanu technicznego części wspólnej budynku mieszkalnego zmierza do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem, co oznacza w tym wypadku zgodność z przepisami technicznymi. Według organów po zrealizowaniu nałożonego obowiązku komunikacja między parterem a piętrem budynku nie tylko poprawi komfort korzystania ze schodów ale przede wszystkim bezpieczeństwo użytkowania obiektu.
Z załączonych do zażalenia uczestników M. i D. K. zdjęć wynika, że nakaz w zakresie przebudowy schodów został w praktyce wykonany co do ich nowej konstrukcji – co ich zdaniem - nie spowodowało zagrożenia dla konstrukcji stropu. Sąd w obecnym incydentalnym postępowaniu nie ma możliwości badania prawidłowości i jakości wykonanych prac, i to nawet w odniesieniu do projektu i obliczeń wytrzymałościowych opracowania Ł. M. czy J. C. zawartego w aktach administracyjnych.
Koszty prac, choć dotyczą części wspólnych, obciążyły dotychczas tylko żalących się.
Można zatem przyjąć, że skarżący nie jest narażony na niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody a przebudowa będąca konsekwencją wykonania decyzji (nawet, jeżeli wyrokiem Sądu będzie uznana za nielegalną), nie spowoduje skutków nieodwracalnych, patrząc z techniczno – budowlanego punktu widzenia.
Przy tym obie zantagonizowane strony mają świadomość, że wszelkie rozliczenia w zakresie prac odnoszących się do części wspólnych budynku, określenie udziałów we współwłasności i podział do użytkowania dokonać mogą tylko na drodze cywilnoprawnej.
Z tych przyczyn Sąd po ponownym rozpatrzeniu wniosku oddalił go na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a.