Uzasadnienie
M. P., zwany dalej "skarżącym", wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Prezesa Sądu Rejonowego w Kędzierzynie-Koźlu z dnia 10 czerwca 2021 r., nr [...], w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej.
Skarżący w skardze zawartej w piśmie procesowym z dnia 23 czerwca 2021 r. wskazał, że składa skargę na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w Kędzierzynie-Koźlu w kwestii odmowy udzielenia odpowiedzi, co do wykazu spraw karnych 1989-2009 dotyczących jego osoby i wykazu orzeczników w tych sprawach. Jednocześnie w skardze, pod swoim imieniem i nazwiskiem oraz danymi adresowymi, wpisał nr decyzji [...]
W związku z tym na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 6 lipca 2021 r. wezwano skarżącego do jednoznacznego oznaczenia przedmiotu zaskarżenia i w tym zakresie oświadczenie, czy pismem z dnia 23 czerwca 2021 r. wnosi skargę na decyzję Prezesa Sądu Rejonowego w Kędzierzynie-Koźlu z dnia 10 czerwca 2021 r., nr [...], czy też wnosi skargę na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w Kędzierzynie-Koźlu, a jeśli tak to o wskazanie wniosku, co do rozpoznania, którego zarzuca organowi bezczynność przez wskazanie jego daty oraz treści sformułowanego w nim żądania.
W odpowiedzi, zawartej w piśmie procesowym z dnia 15 lipca 2021 r., skarżący wskazał, że wnosi skargę na decyzję Prezesa Sądu Rejonowego w Kędzierzynie-Koźlu z dnia 10 czerwca 2021 r., nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Na wstępie wskazać trzeba, że decyzją z dnia 10 czerwca 2021 r., nr [...], Prezes Sądu Rejonowego w Kędzierzynie-Koźlu odmówił skarżącemu udostępnienia informacji publicznej w podanym wyżej zakresie. Decyzja ta zawierała pouczenie, że przysługuje od niej prawo wniesienia odwołania do Prezesa Sądu Okręgowego w Opolu.
Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
W rozpatrywanej sprawie przedmiot skargi stanowi wskazana wyżej decyzja, Prezesa Sądu Rejonowego w Kędzierzynie-Koźlu z dnia 10 czerwca 2021 r., nr [...], która jest decyzją wydaną w pierwszej instancji.
Zgodnie zaś z art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.), zwanej dalej w skrócie K.p.a., postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne, a od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie - na podstawie art. 127 § 1 K.p.a. - odwołanie, o czym skarżący został prawidłowo pouczony. Tym samym skargę do sądu administracyjnego można wnieść od decyzji organu drugiej instancji, wydanej po rozpatrzeniu środka odwoławczego od decyzji organu pierwszej instancji. W tym miejscu odnotować przyjdzie, że z nadesłanych przez organ akt administracyjnych nie wynika, iż skarżący skorzystał z przysługującego mu uprawnienia do wniesienia odwołania od decyzji z dnia 10 czerwca 2021 r.
Mając na względzie powyższe, Sąd stwierdził, że wniesienie skargi na decyzję organu pierwszej instancji jest niedopuszczalne, co skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. Zgodnie z tymi przepisami, na posiedzeniu niejawnym sąd odrzuca skargę postanowieniem, jeżeli z innych przyczyn, niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-5a P.p.s.a., wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.