Uzasadnienie
A. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...], uchylającą decyzję Burmistrza Nysy z dnia [...], nr [...], w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
Skarżący wystąpił w toku sprawy o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od uiszczenia kosztów postępowania sądowego.
Wraz z pismem referendarza sądowego tut. Sądu z dnia 10 lutego 2010 r. przesłano skarżącemu formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, wzywając do jego wypełnienia i odesłania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Wezwanie powyższe zostało przesłane na adres wskazany w skardze i pod tym adresem skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 15 lutego 2010 r., co wynika z adnotacji na zwrotnym pocztowym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k - 61 akt sądowych). Pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżący nie złożył wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 8 marca 2010 r. pozostawił bez rozpoznania wniosek A. B. Pismem nadanym pocztą w dniu 18 marca 2010 r. (data stempla pocztowego) A. B. wniósł sprzeciw od powyższego zarządzenia, w którym zawarł również wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu przyznał, że z uwagi na brak czasu nie zdołał w zakreślonym przez Sąd terminie zgromadzić dokumentów wskazanych we wniosku, bowiem w tym samym czasie zajmował się sprawami wszczętymi przez niego przed Sądem Rejonowym w Nysie o wznowienie postępowania sądowego w przedmiocie rozgraniczenia oraz o odszkodowanie. Wskazał ponadto, że sprawy te były dla niego najważniejsze i na nich też głównie się skoncentrował.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., od zarządzeń i postanowień wydanych przez referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia.
Uwzględniając okoliczność, że pismo A. B. zawierające sprzeciw zostało złożone w ustawowym terminie siedmiu dni, przewidzianym do wniesienia sprzeciwu na zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, sprzeciw skarżącego podlega rozpoznaniu przez Sąd. Na zasadzie art. 260 P.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy od razu wskazać przyjdzie, że zgodnie z art. 243 i nast. P.p.s.a., na wniosek strony postępowania sądowoadministracyjnego może być przyznane jej prawo pomocy, lecz tylko wówczas, gdy spełni określone przesłanki warunkujące przyznanie tego prawa. W pierwszej kolejności należy jednak spełnić przesłanki formalne, do których zalicza się złożenie wniosku na urzędowym formularzu i wypełnienie go według zasad określonych w pouczeniu. Stosownie bowiem do treści art. 252 § 2 P.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy ma charakter sformalizowany, a wzór formularza wniosku określony został w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu udokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245).
Pouczenie o sposobie wypełnienia wniosku zostało zamieszczone na ostatniej stronie formularza. Natomiast w myśl art. 257 P.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Jak wskazano wyżej, wezwanie do wypełnienia i przesłania formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 15 lutego 2010 r., a zatem siedmiodniowy termin przysługujący stronie upłynął z dniem 22 lutego 2010 r. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący nie złożył w sądzie wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Dlatego wniosek ten należało pozostawić bez rozpoznania, nie dokonując przy tym jego merytorycznej oceny co do możliwości przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Odnosząc się do zawartego w sprzeciwie żądania przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, należy zauważyć, że zgodnie z art. 86 § 2 P.p.s.a., przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Należy wskazać również, że pozostawienie wniosku bez rozpoznania nie pozbawia strony możliwości ponownego złożenia wniosku o przyznanie tego prawa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2008 r., sygn. akt I FZ 161/08, Lex nr 479135). Przyznanie jej prawa pomocy na podstawie kolejnego wniosku wywiera jednak skutki dopiero od wydania postanowienia w tym przedmiocie.
Z tych względów, na podstawie art. 257 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.