Uzasadnienie
T. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Opolu, decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 26 lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, skarżący złożył do tut. Sądu pismo z 3 października 2012 r., zawierające wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Do pisma dołączył zaświadczenie z 26 września 2012 r. z Aresztu Śledczego w [...], że odbywa karę pozbawienia wolności, od 25 września 2012 r. jest zatrudniony odpłatnie. Przeciętne wynagrodzenie brutto z 3 miesięcy wynosi 679,48 zł, potrącane są z niego składki na ubezpieczenie społeczne, fundusz Aktywacji Zawodowej Skazanych oraz Rozwoju Przywięziennych Zakładów Pracy, a także egzekwowane zaległe alimenty. Zadłużenie tytułu alimentów wynosi na 26 września 2012 r., kwotę 15738,65 zł
W związku z tym referendarz sądowy przesłał skarżąćęmu formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy do wypełnienia i odesłania w terminie 7 dni. Skarżący odesłał wypełniony formularz, zachowując wyznaczony termin, w dniu 16 października 2012 r. (data nadania w placówce pocztowej). W formularzu tym wskazał, że wnosi o zwolnienie go z kosztów sądowych w całości i ustanowienie adwokata z urzędu. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jedynym źródłem jego utrzymania jest kwota 113 zł, pozostająca mu z wykonywanej w areszcie śledczym pracy na pół etatu.
Skarżący oświadczył we wniosku, że nie posiada żadnego majątku ruchomego, czy nieruchomego.
Wniosek skarżącego obejmuje swym zakresem żądanie przyznania prawa pomocy w całości poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, do których zaliczają się opłaty sądowe i zwrot wydatków, co określa art. 211 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a. i ustanowienie adwokata.
Przyznanie prawa pomocy we wskazanym zakresie następuje, gdy osoba ubiegająca się o pomoc wykaże, że nie jest w stanie jakichkolwiek kosztów postępowania, jak stanowi art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Skarżący oświadczył, że kwota jaka pozostaje mu do dyspozycji miesięcznie to kwota 113 zł, co potwierdza nadesłane zaświadczenie z Aresztu Śledczego. Skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, jak bowiem wynika z akt obecnie jest pozbawiony wolności, wprawdzie pracuje, ale z otrzymywanego wynagrodzenia pozostaje mu niewielka kwota. Referendarz sądowy uznał, zatem, iż sytuacja materialna skarżącego uprawnia go do przyznania mu prawa pomocy w zakresie przez niego żądanym i postanowił zwolnić go od kosztów sądowych w całości oraz ustanowić dla niego adwokata z urzędu. Za taką decyzją referendarza sądowego przemawia też pogląd wyrażony w postanowieniu Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 19 października 2010 r., sygn. akt I SA/Bd 742/10, dostępne System Informacji Prawnej Lex nr 53486, że jeśli wnioskodawca odbywa karę pozbawienia wolności, jest wprawdzie zatrudniony w zakładzie karnym, lecz wynagrodzenie ulega potrąceniu z uwagi na ciążący na zainteresowanym obowiązek alimentacyjny oraz nie posiada jakiegokolwiek majątku, w tym przedmiotów wartościowych o wartości powyżej 3000 euro, to okoliczności te świadczą o tym, iż spełniona została przesłanka materialna, od której zależy udzielenie pomocy prawnej w pełnym jej zakresie.
Przyznanie prawa pomocy w całości obejmuje, zgodnie z art. 245 § 2 P.p.s.a., zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przesłanka przyznania prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym jest podana w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., stanowiącym, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest wstanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny. Wprawdzie skarżący osiąga co miesięczny dochód, jednakże pozostaje mu z niego jedynie 113 zł.
Mając zatem na uwadze wykazany przez skarżącego stan materialny referendarz sądowy uznał, że spełnia on przesłanki przyznania prawa pomocy w całości.
Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 1, pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.