Uzasadnienie
A. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na wskazaną w sentencji decyzję z dnia 2 sierpnia 2017 r. Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej. W dniu 15 marca 2018 r. złożył wniosek o zwolnienie go od kosztów sądowych na formularzu używanym przed sądami powszechnymi. Został mu w związku z tym przesłany, na podstawie art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., urzędowy formularz wniosku, właściwy dla postępowania przed sądami administracyjnymi, do wypełnienia i odesłania w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Skarżący odpowiedział na wezwanie w terminie, składając w dniu 27 marca 2018 r. urzędowy formularz wniosku PPF, Wskazał w nim, że ma [...] lat, jest niepełnosprawny, jedyne jego źródło utrzymania to zasiłek w wysokości 481 zł z pomocy społecznej. Opłaty wynoszą 200 zł miesięcznie, ma majątek w postaci połowy domu domu o powierzchni [...] m2. Do akt sprawy skarżący załączył kopię pierwszej strony ze zdjęciem, swojej legitymacji osoby niepełnosprawnej, kopię decyzji z dnia 6 maja 2016 r. o przyznaniu zasiłku stałego z opieki społecznej w kwocie 481 zł, w której stwierdzono, że skarżący ma także dochód z tytułu zasiłku pielęgnacyjnego 153 zł miesięcznie. Ponadto dołączył wystawione w 2017 r.: kartę leczenia szpitalnego, rachunek o dentysty na 200 zł, dwie faktury na leki na kwoty 57,34 zł i 42,49 zł.
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 245 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane:
- - w zakresie całkowitym, obejmującym ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego oraz zwolnienie od kosztów sądowych, które stosownie do art. 211 P.p.s.a. obejmują opłaty sądowe (jakimi na zasadzie art. 212 § 1 w związku z art. 234 § 2 P.p.s.a. są wpis i opłata kancelaryjna) i zwrot wydatków lub w zakresie częściowym, obejmującym tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, przy czym częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej kwoty pieniężnej.
Ustawodawca w art. 246 § 1 P.p.s.a., określił przesłanki udzielenia prawa pomocy osobie fizycznej, stanowiąc w pkt 1, że przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast w według pkt 2 przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Sytuacja skarżącego wynikająca ze złożonego oświadczenia, które przyjęto za wiarygodne, tym bardziej że poparł je przedstawionymi dokumentami, uzasadnia ocenę, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku swojego utrzymania koniecznego, a zatem spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie wnioskowanym. Skarżący zamieszkuje sam, nie przesłał wprawdzie dokumentów odnośnie wydatków mieszkaniowych, ale biorąc pod uwagę wykazaną kwotę zasiłku i świadczenia pielęgnacyjnego, łącznie 634 zł, a ponadto wykazaną niepełnosprawność i wiek, referendarz sądowy uznał, że spełnia on opisaną przesłankę przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym.
Należy przy tym podkreślić, że fakt korzystania przez skarżącego z pomocy społecznej, wskazuje na to, że jest on osobą ubogą. Nie można oczywiście stwierdzić, że powoduje on automatycznie przyznanie mu prawa pomocy, ale potwierdzona wysokość uzyskiwanych przez niego środków z pomocy społecznej, prowadzi do wniosku, że nie jest on w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania. Skarżący nie wyjaśnił też, czy otrzymuje jeszcze jakieś formy pomocy z opieki społecznej. Biorąc jednak pod uwagę, znane referendarzowi z urzędu kwoty, jakimi dysponuje opieka społeczna do rozdziału na podopiecznych, nie można uznać, że ewentualne dodatkowe świadczenia z tego tytułu, z jakich mógłby korzystać skarżący, są w stanie na tyle istotnie wpłynąć na jego sytuacje materialną, aby stanowiło to przeszkodę dla przyznania mu prawa pomocy w zakresie przez niego żądanym. Zasadne zatem jest udzielenie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, spełni to bowiem cel instytucji prawa pomocy, zagwarantowania stronie dostępu do drogi sądowej.
Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.