Uzasadnienie
Pismem datowanym na dzień 18 października 2009 r. U. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia [...], nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie rozbudowy instalacji gazowej w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w O. Na skutek wniosku skarżącej, postanowieniem referendarza sądowego z dnia 2 lutego 2010 r., sygn. akt. II SA/Op 471/09 zwolniono skarżącą od kosztów sądowych w zakresie częściowym – obejmującym wpis od skargi i wpis od skargi kasacyjnej oraz ustanowiono jej radcę prawnego i odmówiono przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.
Postanowienie doręczone zostało B. i Z. L., będącym stronami postępowania, w dniu 8 lutego 2010 r.
Pismem z dnia 13 lutego 2010 r., B. i Z. L. wnieśli sprzeciw na postanowienie z dnia 2 lutego 2010 r.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 1 marca 2010 r. B. i Z. L. wezwani zostali do usunięcia braków formalnych sprzeciwu, poprzez nadesłanie dwóch jego odpisów, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu.
Powyższe wezwanie doręczone zostało pod wskazanym adresem w dniu 6 marca 2010 r.
Dnia 10 marca 2010 r. B. i Z. L. złożyli w Sądzie jeden odpis sprzeciwu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sprzeciw należało odrzucić.
Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej P.p.s.a., od zarządzeń i postanowień wydanych przez referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia.
Sprzeciw od postanowienia referendarz sądowego jest pismem procesowym, wobec czego winien spełniać wymogi formalne, przewidziane dla pisma w postępowaniu sądowym.
Ogólne warunki, którym powinno odpowiadać każde pismo strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym określone zostały w art. 46 P.p.s.a. Jednocześnie przepis art. 47 §1 P.p.s.a stanowi, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom.
Zgodnie zatem z art. 47 § 1 P.p.s.a., sprzeciw złożony bez odpisów jest obarczony brakiem formalnym, co skutkuje wezwaniem strony przez Sąd do jego uzupełnienia w wyznaczonym terminie.
Stosownie natomiast do art. 259 § 2 P.p.s.a sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, podlega odrzuceniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie, sprzeciw wniesiony przez B. i Z. L. nie spełniał wymogu formalnego określonego w art. 47 § 1 P.p.s.a. Wobec tego, iż nie dołączono do niego jego odpisów dla doręczenia pozostałym stronom postępowania, którymi w niniejszej sprawie są U. L. i Opolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Opolu, strony wezwane zostawały przez Sąd do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Wezwanie doręczono pod wskazanym adresem w dniu 6 marca 2010 r. Wyznaczony przez Sąd siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych sprzeciwu rozpoczął zatem bieg w dniu 7 marca 2010 r. Skoro jednak ostatni dzień terminu przypadał na dzień 13 marca 2010 r., który wypadła w sobotę, w myśl art. 83 § 2 P.p.s.a uznać należało, że termin do uzupełnienia braków sprzeciwu upłynął z dniem 15 marca 2010 r. Powołany przepis art. 83 § 2 P.p.s.a stanowi bowiem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
W wyznaczonym terminie tj. w dniu 10 marca 2010 r., B. i Z. L. złożyli w biurze podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu jeden odpis sprzeciwu. Pomimo dochowania terminu określonego w wezwaniu, nie można jednak przyjąć, iż usunęli braki formalne sprzeciwu. Zgodnie z wystosowanym przez Sąd wezwaniem obowiązani byli bowiem do przedłożenia dwóch odpisów wniesionego pisma procesowego. Do dnia 15 marca 2010 r. nie przesłali natomiast do Sądu drugiego odpisu.
Skoro zatem w wyznaczonym terminie nie doszło do usunięcia braków formalnych sprzeciwu, stosownie do art. 259 § 2 P.p.s.a. uznać należało, iż zaistniała przesłanka do jego odrzucenia.
Z tego względu orzeczono jak w sentencji.