Uzasadnienie
J. S. i J. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 30 czerwca 2016 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy terenu.
Wyrokiem z dnia 26 stycznia 2017 r., sygn. akt II SA/Op 483/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę. W sentencji wyroku wpisana została data zaskarżonej decyzji "25 lipca 2016 r.".
Zgodnie z art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (§ 1). Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (§ 2).
Wykładnia gramatyczna powołanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz LEX, Wyd. Wolters Kluwer, Warszawa 2016, s. 678).
W przekonaniu Sądu, w niniejszej sprawie zaistniała taka właśnie okoliczność. W sentencji wyroku z dnia 26 stycznia 2017 r., sygn. akt II SA/Op 483/16, została omyłkowo określona data zaskarżonej decyzji o numerze [...]. Opisaną omyłkę należy uznać za oczywistą, gdyż zarówno z akt administracyjnych, jak i z treści skargi jednoznacznie wynika, że decyzja o numerze [...], będąca przedmiotem skargi rozpoznawanej przez Sąd, została wydana w dniu 30 czerwca 2016 r., a nie w dniu 25 lipca 2016 r., na co wskazuje data zamieszczona na tej decyzji. Zdaniem Sądu, błędne wskazanie daty decyzji w sentencji wyroku nosi znamiona oczywistej omyłki pisarskiej, która podlega sprostowaniu na mocy powołanego art. 156 § 1 P.p.s.a. Stosownie do tego, zaistniałą oczywistą omyłkę należało wyeliminować w drodze sprostowania.
Wobec powyższego, na podstawie art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.