Uzasadnienie
Działając na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r. poz. 994), Wojewoda Opolski - jako organ nadzoru - wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na uchwałę Rady Miejskiej Kolonowskiego z dnia 13 sierpnia 2018 r., Nr XXXVII/327/18, w przedmiocie wyrażenia zgody na bezprzetargowe zbycie oraz udzielenie bonifikaty od ceny nieruchomości przeznaczonej do sprzedaży. W skardze, podnosząc zarzut istotnego naruszenia prawa, Wojewoda Opolski domagał się stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały w całości oraz zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W ocenie organu, Rada Miejska istotnie naruszyła art. 37 ust. 3 (w brzmieniu obowiązującym w dniu podjęcia uchwały) oraz art. 68 ust. 1 pkt 2 i ust. 1b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r. poz. 121, z późn. zm.), bowiem nie miała podstaw prawnych do wyrażenia zgody na bezprzetargowe zbycie nieruchomości zabudowanej nr a, położonej w [...] i na udzielenie bonifikaty na rzecz Stowarzyszenia A z siedzibą w [...].
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Kolonowskiego wskazał, że w dniu 24 września 2018 r. Rada Miejska Kolonowskiego - uwzględniając skargę Wojewody Opolskiego - podjęła uchwałę Nr XXXVIII/340/18, którą uchyliła w całości zaskarżoną uchwałę. W związku z tym Burmistrz wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Dodatkowo, na wezwanie Sądu, organ przesłał oryginał ww. uchwały Nr XXXVIII/340/18. Wedle § 4 tej uchwały, traci moc uchwała Nr XXXVII/327/18.
W piśmie procesowym z dnia 6 listopada 2018 r. Wojewoda Opolski oświadczył, że przychyla się do wniosku strony o umorzenie postępowania, o ile zaskarżona uchwała nie wywołała skutków prawnych. Wyjaśnił jednocześnie, że również uchwała Nr XXXVIII/340/18 Rady Miejskiej Kolonowskiego z dnia 24 września 2018 r. utraciła moc, zgodnie z § 4 uchwały Nr XXXIX/341/2018 z dnia 15 października 2018 r. w sprawie wyrażenia zgody na bezprzetargowe zbycie oraz udzielenie bonifikaty od ceny nieruchomości przeznaczonej do sprzedaży, która została zbadana przez organ nadzoru i uznana za zgodną z prawem. Tym samym w obrocie prawnym funkcjonuje obecnie akt prawidłowo regulujący kwestię zgody w przedmiotowej sprawie.
Na wezwanie Sądu z dnia 23 listopada 2018 r. Burmistrz Kolonowskiego wyjaśnił, że zaskarżona uchwała nie wywołała żadnych skutków prawnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Postępowanie sądowe należało umorzyć.
Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn niż cofnięcie skargi lub śmierć strony stało się bezprzedmiotowe.
Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu powołanego przepisu zachodzi wtedy, gdy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestaje istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego, na skutek m.in. uchylenia tego aktu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2005 r., sygn. akt II OSK 85/05, System Informacji Prawnej LEX nr 188791).
Z opisaną sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Uchwała Nr XXXVII/327/18 Rady Miejskiej Kolonowskiego będąca przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego została wyeliminowana z obrotu prawnego i przestała istnieć, wobec uwzględnienia w całości skargi i żądania skarżącego, albowiem na sesji w dniu 24 września 2018 r. Rada Miejska Kolonowskiego podjęła uchwałę Nr XXXVIII/340/18 skutecznie uchylającą zaskarżoną uchwałę. Ponadto, jak wynika z oświadczenia Burmistrza Kolonowskiego, na podstawie zaskarżonej uchwały nie podjęto żadnych działań wywołujących skutki prawne.
Odnosząc się do kwestii kosztów postępowania, wyjaśnić należy, że w myśl art. 201 § 1 P.p.s.a. zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a. Oznacza to, że w przypadku uwzględnienia przez organ administracji wniesionej do sądu skargi w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny zobowiązany jest wydać na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego z powodu jego bezprzedmiotowości, a także - w przypadku uwzględnienia skargi do dnia rozpoczęcia rozprawy - zasądzić na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania, stosownie do treści art. 201 § 1 P.p.s.a.
Reasumując, w niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że utrata mocy obowiązującej zaskarżonej uchwały nastąpiła w związku z uwzględnieniem w całości wniesionej skargi. Tym samym brak jest podstaw do odmowy zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego na rzecz Wojewody Opolskiego, reprezentowanego przez radcę prawnego, w wysokości określonej w § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265).
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 P.p.s.a. i art. 201 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.