Uzasadnienie
M. S. (zwana dalej skarżącą), reprezentowana przez adwokata A. K., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 16 sierpnia 2018 r., nr [...], w przedmiocie wymeldowania skarżącej z pobytu stałego w [...], ul. [...]. Skarga została wniesiona pismem z dnia 20 września 2018 r., złożonym do organu listem poleconym - w dniu 20 września 2018 r., co potwierdza data stempla pocztowego na kopercie (k. 10 akt sądowych).
Zaskarżona decyzja została skarżącej doręczona w dniu 20 sierpnia 2018 r., jak wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy - do rąk dorosłego domownika, którego imię i nazwisko jest nie do odczytania.
Odpowiadając na skargę, Wojewoda Opolski wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) - zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Na zasadzie art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Z kolei według art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia. Tak sformułowany zapis jest nakazem bezwzględnym, co oznacza, że odrzucenie skargi następuje niezależnie od okoliczności sprawy. Odrzucenie skargi jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i nadania jej dalszego biegu. Stosownie zaś do art. 58 § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Dodać jeszcze trzeba, że wskazany wyżej trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym, a więc niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie. Jest on również terminem prekluzyjnym, w tym znaczeniu, że jego upływ sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. odrzuca wniesioną skargę.
Jak wynika z przedłożonej dokumentacji, zaskarżona decyzja z dnia 16 sierpnia 2018 r. została doręczona skarżącej w dniu 20 sierpnia 2018 r. do rąk dorosłego domownika. Doręczenie to należy uznać za skuteczne, bowiem zgodnie z art. 43 K.p.a., w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi.
Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na powyższe postanowienie rozpoczął dla skarżącej bieg w dniu 21 sierpnia 2018 r. i upływał w dniu 19 września 2018 r. (środa).
Tymczasem skarżąca złożyła skargę do organu drugiej instancji w czwartek - 20 września 2018 r., a więc już po terminie do jej wniesienia.
Wskazano wcześniej, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, stąd należało orzec jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Orzeczenie w punkcie drugim sentencji postanowienia uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., wedle którego sąd z urzędu zwraca cały uiszczony wpis od pisma (skargi) odrzuconego do dnia rozpoczęcia rozprawy.