Uzasadnienie
Skarżący - małżonkowie W. L. i H. L., działając przez pełnomocnika radcę prawnego R. K., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 29 listopada 2018 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty Krapkowickiego z dnia 27 września 2018 r., nr [...], o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania z tytułu budowy na działce nr a o pow. 5,1300 ha, położonej w [...], gmina [...], KW [...], urządzeń przemysłowych w postaci nadziemnej linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia 220 kV.
W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 8 lutego 2019 r. wezwano:
- 1) skarżących małżonków (pismo skierowane do rąk pełnomocnika) do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł,
- 2) pełnomocnika skarżących małżonków do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jednego odpisu skargi oraz złożenie do sprawy pełnomocnictwa procesowego lub jego wierzytelnego odpisu, obejmującego upoważnienie do działania w imieniu skarżących przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu lub przed sądami administracyjnymi.
Powyżej opisane wezwania zawierały pouczenie, że niezastosowanie się do nich w terminie 7 dni od dnia otrzymania spowoduje odrzucenie skargi.
Wezwania do uiszczenia solidarnie wpisu zawierały dodatkowe pouczenie, że uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia drugą osobę z obowiązku jego uiszczenia.
Wezwania - dla każdego ze skarżących - przesłano w jednej przesyłce na adres pełnomocnika podany w skardze i pod tym adresem zostały przez niego odebrane w dniu 20 lutego 2019 r., co dokumentuje zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki znajdujące się w aktach sądowych sprawy (k. 25 akt sądowych).
W wyniku realizacji wezwań sądowych, pełnomocnik skarżących w dniu 27 lutego 2019 r. złożył potwierdzony za zgodność z oryginałem odpis pełnomocnictwa do występowania w imieniu skarżących w sprawach sądowoadministracyjnych, a także odpis skargi.
Nie został natomiast przez stronę skarżącą uiszczony wpis sądowy od skargi, co potwierdza znajdujący się w aktach sprawy zapisek urzędowy z 4 marca 2019 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę H. L. i W. L. należało odrzucić.
W pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a.
Obok wskazanej przesłanki dopuszczalności skargi, warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi, jako pisma procesowego, jest również - stosownie do treści art. 230 P.p.s.a. - uiszczenie od niej wpisu. Zgodnie z tą regulacją, od pism wszczynających postępowanie, do jakich należy skarga, pobiera się wpis stały, który w myśl § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), wynosi w niniejszej sprawie 200 zł.
Nieuiszczenie wpisu skutkuje wezwaniem przez sąd do jego dokonania w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.
W przedmiotowej sprawie Sąd wezwał skarżących do uiszczenia - solidarnie - wpisu, co oznaczało, że opłacenie skargi przez jednego z małżonków zwalnia z tego obowiązku drugiego. Wezwanie przesłano na adres pełnomocnika i zostało ono odebrane w dniu 20 lutego 2019 r., zatem termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg w dniu 21 lutego 2019 r. i zakończył się w dniu 27 lutego 2019 r. (środa).
Skarżący nie uiścili wymaganego wpisu od skargi ani w zakreślonym przez Sąd terminie, ani do dnia wydania niniejszego postanowienia.
Skoro skarżący nie uiścili wymaganego wpisu, to z tej przyczyny ich skargę należało odrzucić, jako nieopłaconą, na podstawie cyt. wyżej art. 220 § 3 P.p.s.a.
W związku z tym orzeczono, jak w sentencji postanowienia.